Klub Dantego

Pamiętaj, że tylko wtedy gdy geniusz przeszłości wcieli się we współczesną moc, spotkamy pierwszego prawdziwie amerykańskiego poetę. Spotkamy też gdzieś pierwszego prawdziwego czytelnika wychowanego raczej na ulicach niż w atheneum.

„Niech pan powie, doktorze Holmes, co pan o tym myśli?” Holmes nie lubił praktyki zadawania pytań, które miały doprowadzić do niewłaściwych odpowiedzi.

Sam kiedyś próbowałem liznąć nieco prawa, ale okazało się, że to orka na ugorze.

To indywidualni czytelnicy mają największe znaczenie, bo w ich oczach pisanie nabiera wartości. W literaturze przetrwają ci, którzy przetrwają, a nie ci, którzy są najlepiej przystosowani.

Nie ma pokoju dla dzieci tego świata.

Kiedy tylko Longfellow zwracał się do kobiety, choćby przelotnie, było to tak, jakby darował jej bukiet kwiatów.

Szaleńcy często działają bardzo logicznie.

Szczęście w życiu często zapewnia nam nie udział w bitwach, mój drogi Lowell, lecz ich unikanie. Mistrzowski unik jest sam w sobie zwycięstwem.

Owszem, jesteśmy tym, czym jesteśmy – wybraliśmy nasze role. To uspokoiło odrobinę Holmesa.

Sam Lowell twierdził, że brody należy nosić, ponieważ Bóg nie obdarzyłby nimi mężczyzn, gdyby nie były im potrzebne chociaż nie wyjaśniał przy tym, czy ten konkretny styl również ma jakieś teologiczne uzasadnienie.

Uwolniliśmy demony, toteż unoszą się dziś w powietrzu, którym oddychamy.

Mniej więcej w połowie naszego życia każdy z nas odbywa podróż, by zmierzyć się ze swym własnym piekłem.

Strach łatwo się ulatnia.

Przykazanie „postępuj właściwie, choćbyś musiał poruszyć niebo i ziemię”, jest słuszne, ale tylko dopóty, dopóki niebo i ziemia nie wezmą cię za słowo.

Ludźmi kieruje piekielna chciwość, inaczej nie pomogą.

Leczenie jest żywym procesem (…) i pozostaje pod wielkim wpływem stanów psychicznych.

Qui a bu boira (…) Pijak zawsze wróci do wódki.

W kościele przestawajmy ze świętymi, w tawernie z grzesznikami.

Natura odsłania swe tajemnice chętniej, gdy nie skazuje się jej na śmierć.

Pamiętaj, co Wergiliusz mówi pielgrzymowi. To lęk jest największą przeszkodą w drodze.

Rey rozważył sytuację. Posiadał rzadką umiejętność powstrzymywania się od udzielania natychmiastowej odpowiedzi, dzięki czemu zawsze mówił dokładnie to, co miał na myśli.

Wielcy naukowcy czasami mogą być przeszkodą na ścieżce nauki, Lowell. Rewolucji nie dokonują ludzie w okularach a pierwszych podszeptów nowej prawdy nie wychwytują ci, którzy używają trąbek do uszu.

Rewolucje, mordy, złodziejstwo mają początek w naszych duszach i przenikają na ulice i do naszych domów…

Choć niewiasta kusiła Adama, by zjadł fatalny owoc, nigdy nie słyszałem, by musiała namawiać go do picia. Do tego doszedł sam.

Agassiz jest zbyt mądry (…). Jeszcze pana opuści. Może pan być pewien! Tym, którzy boją się myśleć, myśl i tak zawsze będzie zagrażać.

Czy kiedykolwiek zastanowiło pana, że zabicie jednego człowieka czyni z nas mordercę, a zabicie tysiąca ludzi czyni z nas bohatera jak Waszyngton?

Czasami trzeba się zadowolić wiedzą, że nic więcej nie da się już zrobić.

Czasami człowiek po prostu nie może dłużej znieść tego, jak jest.

Aby dokonać czegoś godnego uwagi, trzeba się namęczyć i napocić.

Gazety, mój drogi, nie nadają się nawet do tego, żeby zapalać od nich cygara.

Ignavi z Pieśni trzeciej nie wybierali za życia ani dobra, ani zła, przeto wzgardziło nimi zarówno Niebo, jak i Piekło. Trafili zatem do przedsionka Piekła. Ponieważ niegdyś tchórzliwie odmówili działania.

Im więcej sojuszników, tym lepiej.

Ból wprawdzie nikogo nie zabił, lecz jest najmniej upragnionym towarzyszem w łożu.

Jak każdy człowiek, którego większość życia upłynęła w samotności, nosił w sobie wiele skrywanych lęków. Myśl o śmierci zawsze budziła w nim szczególne przerażenie.

Jeżeli pieniędzy nie można zarobić, przypuszczam, że trzeba je zrobić.

Każda dobra bitwa wymaga silnego sprzymierzeńca.

Całe życie Lonzy było samobójstwem. W jego duszy stopniowo narastał lęk, aż w końcu w całym wszechświecie nie pozostało już nic poza Piekłem. W swej wyobraźni Lonza stał nad przepaścią wiecznej męki.

Bez względu na to, jak wykształcony jest człowiek, zawsze będzie miał takie podejście do przesądów, jak ta Francuzka do duchów: „Je n’y crois pas, mais je les crains” – Nie wierzę w duchy, ale mimo to się ich boję.

Dla człowieka, który woła głośno o sprawiedliwość, zgoda na taki żałosny kompromis ze swoimi prześladowcami to doprawdy zbyt wiele.

Dantejskie Piekło jest częścią naszego świata w takim samym stopniu, w jakim stanowi ono część świata podziemnego, i nie powinno się go unikać, lecz raczej konfrontować się z nim – stwierdził Lowell – W naszym życiu bardzo często sondujemy jego głębię.

A to, o czym oni ośmielają się marzyć, ty miej śmiałość czynić.

Ciągle kusiło go, by uwierzyć, że świat jest tylko pułapką zastawioną na słabego człowieka, by schwytać go w sidła grzechu. (…). Dla jego przodków wielką tajemnicą życia była obecność grzechu, dla doktora Holmesa była nią obecność cierpienia. Nigdy się nie spodziewał, że jest go aż tyle.

Bez czynu uczony nie jest jeszcze człowiekiem. Idee muszą działać poprzez kości i ramiona dobrych ludzi, inaczej to tylko mrzonki.

Istnieje rzecz jeszcze gorsza od największej klęski (…). Jest nią strach przed klęską.

Czasami tylko przechodząc przez najmroczniejszą ciemność znajdujemy światło.

„Głęboka oryginalność” była dziś tak powszechna, że ktoś niezorientowany mógłby ją uznać za najbardziej pospolity produkt.