Cytaty o istnieniu
68 cytatów · 43 autorów
Cytaty
[...]
pomiędzy miłość i śmierć
wpleść anegdotę o istnieniu
[...]
nikt nie potrafiDzień dzisiejszy, * * * (kto potrafi) · s. 53
Śmierć jest nieuchronna i nieodwracalna, ale też przypieczętowuje po wsze czasy czyjąś egzystencję, to, że ktoś był, fakt niezbywalny, nieusuwalny, niezniszczalny...
[...] świat jest żywym oddechem we wszechświecie wypełnionym w większości martwymi światłami.
Dwóch utalentowanych skubańców · s. 69
Miałem ochotę przestać istnieć. Nie, nie popełnić samobójstwo, nie umrzeć ale przestać istnieć. Zamienić się w nic.
Ciężko jest zrozumieć, że jak umierasz, przestajesz istnieć. To nie ma sensu.
Nikt bowiem nie jest w stanie uciec przed ciągłą zmianą stanowiącą podstawę każdego istnienia.
s. 71
Współczesny świat to nieustająca egzegeza egzystencjalizmu.
s. 5
Wyrzekając się wsparcia Angeliny i Spectera w obawie, że znów zatracę siebie, zrezygnowałam z mocy obliczeniowej roju, a tym samym radykalnie obniżyłam swoją sprawność intelektualną i zwiększyłam ryzyko pomyłki. Wybierając istnienie, skazałam się na nieistnienie i nie ma w tym żadnego sensu. Quinn nazwałby to ironią losu. (…) Najwidoczniej żyć naprawdę to żyć tylko raz i tylko przez chwilę.
s. 167
Gdy odkryjemy kompletną teorię, z biegiem czasu stanie się ona zrozumiała dla szerokich kręgów społeczeństwa, nie tylko paru naukowców. Wtedy wszyscy, zarówno naukowcy i filozofowie, jak i zwykli, szarzy ludzie, będą mogli wziąć udział w dyskusji nad problem, dlaczego wszechświat i my sami istniejemy. Gdy znajdziemy odpowiedź na to pytanie, będzie to ostateczny tryumf ludzkiej inteligencji, poznamy wtedy bowiem myśli Boga.
s. 269
Bhāgavatam opisuje źródło stworzenia, które powinno być przedmiotem naszych dociekań. Janmādy asya yataḥ. Oryginalnym źródłem stworzenia jest przyczyna stworzenia, utrzymania i zniszczenia. Nasze ciało urodziło się w pewnym momencie, żyje przez jakiś czas – dziesięć lat, pięćdziesiąt lub więcej – a następnie umiera. Skąd się wzięło i co się z nim stanie po śmierci? Nauka zna prawo zachowania energii. Ale co jest jej źródłem? Ma ona bowiem swe źródło (yato vā imāni bhūtāni jāyante) i ujawnia je Śrīmad-Bhāgavatam.
s. 131
Jestem częścią bardzo starej pieśni, która była przede mną, która zostanie, gdy umrę, którą stwarzam.
Kiedy podświadomość pozostawiona zostaje przez chwilę samej sobie, zaczyna całkiem po prostu snuć jakiś wątek. Stwarza sobie identyczność, dostosowuje się do otoczenia, produkuje chętnie nowe formy do wypełnienia nagłej pustki, która powstaje, gdy zapominamy o dniu powszednim.
Wydaje się, że podświadomość niczego nie boi się tak bardzo jak poczucia, że się w ogóle nie istnieje.
s. 35






















