Cukiereczki

E-mail zaczyna się w punkcie przecięcia Ciebie, mnie i nocy.

Już dawno przestałam się zastanawiać nad różnicą między błękitem nieba a cierpieniem.

To dzieci są prawdziwymi obserwatorami tego świata.

Życie jest jak most, który łączy to, co było, z tym, co będzie.

Byłam jego Kopciuszkiem, a on moim szklanym pantofelkiem.

Jego nieśmiertelna kruchość wyrosła z nieśmiertelnej słodyczy i piękna.

Wczesnoporanne słońce było słodkie jak lody waniliowe, rozsmarowane delikatnie na niebie.

Miłość jest tym, o czym marzysz, paląc trzeciego papierosa.

Gdy pada wiosenny deszcz, niebo i ziemia łączą się w miłosnym akcie.

Proszę, uwierz w to, Mały strumyk powiedział mi, Że chce mnie objąć, objąć czule, Swobodnie płynąć, Swobodnie spadać, A strumień rwie naprzód, bez ustanku. Będę oddychać pod wodą, w tym strumieniu, Do końca życia. Tylko strumień wie, jak to się stanie. Proszę, uwierz mi, Jeśli już nie potrzebujesz mnie, Wkrótce odejdę, Obiecuję ci, obiecuję, Że utopię swoje ciało w winie.

Jeśli tylko będziemy tulić się mocno do siebie, możemy utracić całą resztę świata, ale przynajmniej na zawsze zachowamy siebie.

Kiedy zamówiłam colę, Saining oznajmił, że powinnam przestać ciągle popijać colę. Kobiety powinny pić alkohol.

Świat jest jak ogród pełen nieskończonej różnorodności.

Ogień i popiół nie spotkają się nigdy, tak jak dzień wczorajszy nie zetknie się z dzisiejszym.

Życie jest serią początków, nie łańcuchem zakończeń – dlatego jest takie piękne.

Bezlitosny szum deszczu buduje mur między mną a światem.