Cytaty o piekle

Bo to właśnie jest piekło – ciągłe powtarzanie.

Przejść przez piekło to jedno, ale czy zechcesz posiąść je na własność?

Bo narkomani mają piekło na ziemi, czyściec przechodzą w momencie śmierci, cała trucizna uwalnia się w ostatnim oddechu. I potem mają swoją wymarzoną, wyczekaną i wyćpaną szczęśliwość.

(…) albowiem żyć w świecie, w którym nikt nie uzyska przebaczenia, gdzie wszyscy skazani są na potępienie, to to samo, co żyć w piekle.

A teraz przebaczenie. Nie trudź się przebaczaniem mi właśnie w tej chwili. Są rzeczy ważniejsze. Na przykład: czuwaj nad bezpieczeństwem innych, o ile są bezpieczni. Niech zbyt wiele nie cierpią. Jeśli mają umrzeć, spraw, aby stało się to szybko. Mógłbyś im nawet zapewnić niebo. Do tego nam jesteś potrzebny, piekło zapewniamy sobie sami.

Każdy na ziemi ma takie niebo, czyściec i piekło, na jakie zasługuje.

– Trzy życzenia? – upewnił się. – No to po pierwsze, żeby Jakuba Wędrowycza diabli wzięli.

Dżin pstryknął palcami. W knajpie zmaterializowały się dwa diabły. Asmodeusz w powyciąganym garniturze i Boruta w poprzypalanym kontuszu.

– Gdzie jesteśmy? – diabeł szlachcic rozejrzał się.

– Macie zabrać tego tam do piekła. – Sasza wskazał Jakuba.

– Jego już próbowaliśmy – warknął Boruta.

– Tylko migiem i niech to wygląda przekonująco. Co to za granda?

– No więc byłem przez prawie dziewięćdziesiąt lat aniołem stróżem Wędrowycza…

– Jego nie upilnowałeś i sam się nauczyłeś chlać – warknął zwierzchnik.

– Nie, nauczyłem się wcześniej…

– Do rzeczy!

– Czas mu zapisany minął w zeszłym roku. Ponieważ jakoś sam się do nas nie pofatygował, wysłaliśmy śmierć z oficjalnym zaproszeniem…

– Pamiętam. – Święty Piotr skrzywił wargi. – Sam ją przez miesiąc sklejałem butaprenem po tym, jak oberwała z pancerfausta. I co?

(…)

Jakub i jego kumple to niepoprawni grzesznicy. Nie wykazali w życiu nawet śladu skruchy. Powinni smażyć się w piekle! Taki dostali przydział!

– W piekle byliśmy. Ale oni też już kiedyś próbowali i nie chcieli ich brać.

Bóg ukrył piekło w samym sercu raju.

Wszystko, co jest w zgodzie z naszą naturą i naszymi najskrytszymi pragnieniami, jest dla nas normalne, nawet jeżeli jest wynaturzeniem w oczach Boga. Sami prosiliśmy się o piekło i budowaliśmy je przez tysiąclecia. Teraz zatem nic nie stoi na przeszkodzie, byśmy żyli w sposób najgorszy z możliwych.

Za żywota naszego wierzyliśmy, że piekło to miejsce wiekuistego smutku, albowiem tak nam mówiono. Niestety nie, jest to miejsce niekończącej się nadziei.

Naszym przeznaczeniem jest piekło, przeznaczeniem twojego grzesznego brata, ale ze wraz ze wszystkimi, a więc usprawiedliwionego.