Cytaty o narkotykach
60 cytatów · 28 autorów
Cytaty
Nie było planów emerytalnych dla oszustów, dziwek i ćpunów. Inna sprawa, że gros z nich nie dożywało wieku emerytalnego.
Rozdział dwudziesty trzeci · s. 210
Byłam [...] od niego mądrzejsza o pewne doświadczenie - ja naprawdę rzuciłam heroinę i wiedziałam, że jeśli człowiek decyduje się na ten krok, przestaje ględzić i po prostu robi to, co trzeba zrobić. Czcze przechwałki, że to łatwizna, że już jutro, góra za tydzień itede, itepe, nie przybliżały delikwenta do normalności, wręcz przeciwnie. Kiedy się już wygadał, czuł, że odwalił kawał dobrej roboty i że zasłużył sobie na kolejną szprycę w celu podbudowania morale.
Rozdział jedenasty · s. 116
[...] narkoman to również swego rodzaju specjalista orientujący się jak mało kto, ile czego można sobie wstrzyknąć, żeby zaćpać na sto dwa, a przy tym przeżyć. Ci, którzy tej wiedzy na czas nie posiedli, od dawna gryzą ziemię.
Rozdział piąty · s. 54
Powiadają, że narkotyk potrafi zmienić fizjologię. Że komórki, z których zbudowany jest ludzki organizm, przyzwyczajają się do towaru, jakikolwiek by on był, wpisują się w jego pamięć i potem już zawsze go pragną.
Rozdział piąty · s. 45
Osobiście nigdy nie spotkałam ćpuna, który wywodziłby się z dobrego domu - z bogatej rodziny tak, z ładnej willi tak, ale nigdy z dobrego domu;
s. 14
Przez prawie siedem dekad LSD wywoływało w nas oszołomienie, konfuzję, zapał ewangelizacyjny, panikę moralną i wszystko pomiędzy. Przesączając się przez XX wiek, przyczyniło się do powstania niezatartej spuścizny kulturowej, którą jeszcze długo będziemy usiłowali zrozumieć.
s. 145
Grzyby nie mają dłoni, którymi mogłyby wpływać na świat, czynią to zatem rękami biochemicznego posłańca, jakim jest psylocybina, pożyczając ludzkie ciało, jego umysł i zmysły, by za jego pomocą myśleć i przemawiać. McKena był zdania, że grzyby noszą przebranie naszych umysłów, że przejmują nasze zmysły i - co najważniejsze - że dzielą się swoją wiedzą o świecie. Wykorzystując psylocybinę, mogą między innymi próbować ograniczyć destruktywne zapędy Homo sapiens.
s. 169
Są dowody na to, że ludzie, którzy się uzależnili, odkąd zaczęli zażywać narkotyki, cierpią na rodzaj kompulsji, nie można tego tak łatwo zahamować ani opanować (...). To niemal jak z oddychaniem. Tu nie chodzi o siłę woli. Oni nie mogą tak po prostu z własnej woli przestać, inaczej już by to zrobili. Nikt nie chce być uzależniony. Narkotyk przejmuje władzę nad osobą, która go zażywa. To narkotyk, a nie racjonalny umysł człowieka, sprawuje kontrolę. Uczymy uzależnionych, jak sobie poradzić ze swoją chorobą poprzez nieustanny proces odzyskiwania zdrowia. To jedyna droga. Ludzie, którzy mówią, że potrafią nad tym zapanować, nie rozumieją natury tej choroby, ponieważ to choroba sprawuje nad nimi władzę.
Sekty się mnożą. Sam pomagałem jednemu z moich bratanków wydostać się z pazurów Kościoła scjentologicznego, jednej z najbardziej niebezpiecznych i przyciągających najwięcej zwolenników sekt. Powrót do równowagi zajął mu lata. Sekta przyciągała go powoli, zdradliwie, przez narkotyki, w których się pogrążał.
s. 153
Ludzie bez przerwy tak robią. Mówią, że nastolatki biorą narkotyki z nudów. Albo z powodu presji rówieśników. Albo dlatego, że, bo ja wiem, odbierają zakodowane wiadomości, czytając magazyn wspak czy coś w tym rodzaju. Podzielę się z wami odrobiną azjatyckiej mądrości: potrzeba wielu sznurków, żeby zrobić sieć na ryby. A jeśli jednego sznurka zabraknie, niczego nie złowisz.
Chcę drinka. Chcę pięćdziesiąt drinków. Chcę butelkę najczystszego, najmocniejszego, najbardziej niszczycielskiego, najbardziej trującego alkoholu na Ziemi. Chcę pięćdziesiąt butelek. Chcę cracku, brudnego i żółtego i wypełnionego formaldehydem. Chcę kopę metamfy w proszku, pięćset kwasów, worek grzybków, tubę kleju większą od ciężarówki, basen benzyny tak duży, żeby się w nim utopić. Chcę czegoś wszystkiego czegokolwiek jakkolwiek ile tylko się da, by zapomnieć.
Narkotyki są dla frajerów. Napij się, to dużo lepsze. Można przynajmniej odespać i żyć dalej.













