Cytaty o ojczyźnie

Kołyski i groby ścielą się fundamentem w przywiązywaniu do miejsca zamieszkania i życia.

Dla mnie ojczyzną jest nie tylko miejsce, gdzie leżą nasi zmarli, jest to zakątek wszelakiego bezpieczeństwa, miejsce, gdzie możemy się schronić, w mowie, w uczuciach, ba, nawet w milczeniu, skrawek ziemi, gdzie nas poznają, a przecież każdy z nas pragnąłby pewnego dnia zostać rozpoznanym, to znaczy przyjętym za swego…

Możesz kochać i dbać o swój kraj, ale i tak znajdą się głupcy, którzy go zrujnują.

Od losu ojczyzny nie można się odłączyć.

Ludzie często nie doceniają miejsca, w którym się urodzili. Tymczasem niebo można znaleźć w miejscach najbardziej nieoczekiwanych.

Mimo iż obecnie pracowała w Warszawie, Polska ciągle jawiła się jej jako odległa ojczyzna, obca i romantyczna, ziemia, która tak naprawdę nigdy nie stanie się dla niej realnym krajem.

Była to kraina z marzeń; kraina świtów i zmierzchów, kraina kwitnących sadów, barwnych ostów, wielkich cienistych drzew, połyskliwych strumieni i ciemnych lasów, srebrzystych świerków, pagórków i mrocznych młynów nad spienioną wodą.

Istniała też Polska uczuć. Polska ze starodawnymi pomnikami, kościołami, fragmentami prastarych murów obronnych, płacami wśród rozległych parków, mgieł unoszących się nad stawami w tych parkach, dróg prowadzących dokądś i niknących w oddali, wiodących przez wioski traktów.

Wszystko to minęło, wszystko to jawiło się wyłącznie w wyobraźni, a mimo to nie zostało zapomniane. Była to Polska istniejąca tylko w wyobraźni Polaków, a jednak Polska, za którą umierali.

Dla Polski Warszawa przede wszystkim paliła się.

Co ten kraj dla mnie zrobił? Dał mi prawo głosowania na ludzi, których nie mogą wybrać? Na co mi to? Dał mi prawo do pracy, której nie cierpię? To mi też na nic. A potem mi mówią, że jestem obywatelem najwspanialszego, najbogatszego kraju na ziemi.

– Ja pochodzę z Bolingbroke, z Nowej Szkocji – pochwaliła się Izabela.

– Bolingbroke! – zawołała Ania. – To przecież ja się tam urodziłam.

– Naprawdę? To znaczy, że jesteś także „Sinonoską”.

– Mylisz się – zaprotestowała Ania. – Jak to powiedział Dan O’Connel? „Jeżeli człowiek rodzi się w stajni, to nie znaczy, że jest koniem”. Moją ojczyzną jest Wyspa Księcia Edwarda.

Dobrze jest stanąć przed śmiercią na ziemi, w której tkwią nasze korzenie.

W jakim to momencie Peru tak się skurwiło?

Naszą ojczyzną powinien być wszechświat.