Cytaty o grzechu

Grzech ani nie rośnie, ani nie maleje, jeśli trwa rok za rokiem. Zawsze jest tak samo godny potępienia.

Pierwszy grzech zawsze płonie najjaśniej.

Tolerowanie wszeteczeństw to krzewienie grzechu. Kiedy człowiek przestaje pielić swój ogród, czyż nie hoduje chwastów?

Gdyby nie było kiczu, nie byłoby wielkiej sztuki. Gdyby nie było grzechu, nie byłoby i życia.

Czuje w sobie jakiś ucisk. Może to rzeczywistość grzechu, kiedy człowiek ma świadomość kształtu własnej duszy i czuje, jak ta kołacze się i ociera boleśnie w jego wnętrzu.

Grzeszki popełniane za małe pieniądze nie dają przyjemności, szybko się o nich zapomina.

Wina nie istniała, o ile grzech nie wyszedł na jaw.

Nawet grzech, gdzieś się kończy, nawet wina, nawet to, co zabronione.

Niewykluczone, że różnica – subtelna – między rajem a piekłem polega na robieniu wszystkiego, o czym się pomyśli* Na tym polega różnica, wielka różnica między pokoleniami: starych grzech przerażą, młodych pociąga…

Wszyscy postępują tak samo. Sądzą, że ich grzechy są oryginalne i wyjątkowe. Zwykle powtarzają się bez końca.

Kocham swoje dni pełne frasunków,

parę grzechów, nie będę inna.

Poczucie, że ciało jako takie jest „brudne”, że jest „przyczyną grzechu”, ciasnotą wymagającą przezwyciężenia, itd. ma źródło w zmierzchu antycznego świata i dopiero stamtąd przenikało niekiedy do Kościoła chrześcijańskiego.