Nim nadejdzie mróz

Człowiek musi mieć jakieś zajęcie na stare lata. Jeśli nie pozostaje już nic innego, można się przynajmniej trochę pomartwić.

Każdy z nas jest dla różnych ludzi innym człowiekiem.

Każdy człowiek stara się znaleźć jak najpiękniejszy skok, by opuścić ten świat.

Każdy czasem czuje, że życie straciło sens, i chyba każdy musi to przeżyć. To niemal jak krok w dorosłość, inicjacja. Jeśli się choć raz nie wrzeszczało tak w opętaniu w stronę wzburzonego morza, do księżyca lub na rodziców, nie można dorosnąć. Księżniczka i książę Beztroscy to przeklęte istoty, którym wstrzyknięto jakiś środek odurzający prosto w duszę. My, którzy żyjemy, musimy wiedzieć co to rozpacz.

Grzech ani nie rośnie, ani nie maleje, jeśli trwa rok za rokiem. Zawsze jest tak samo godny potępienia.

Opuszczony dom sprawia równie przygnębiające wrażenie, co samotny człowiek.

Zazwyczaj kiedy porusza się jakieś małe, z pozoru nic nieznaczące kółko zębate, ono wprawia w ruch kolejne, coraz większe.

(...) język się zmienia, upraszcza, według mnie traci wyrazistość i elegancję. Uważam, że słowa nie powinny być jak tępe noże.

Jeśli znajdzie się w sobie odwagę, by się zgubić, na końcu drogi czeka coś niespodziewanego. Wystarczy zdecydować się na okrężną drogę, a można przeżyć przygody, o których podróżujący prostymi autostradami nie mają bladego pojęcia.

(...) umiejętność słuchania nie polega na tym, żeby słyszeć to, co zostaje powiedziane, ale i to, co rozmówca przemilcza. Często właśnie to okazuje się najważniejszą informacją.

Życie to droga pełna głębokich czarnych dziur. Ich dno naszpikowane jest ostrymi jak igły skałami, na które można się nadziać.

– Dlaczego chcesz się przeprowadzić na wieś?

– Zawsze marzyłem o tym, żeby zbudziwszy się rano, móc wyjść przed dom i wysikać się na trawę.(...)

– Tylko dlatego?

– A czy można mieć lepszy powód?

Policjanci nie mają w coś wierzyć. Oni chcą wiedzieć. I są zarazem przygotowani na to, że absolutnie wszystko może się wydarzyć.

Porzucone domy niszczeją. To samo dzieje się ze ścieżkami. Nieużywane drogi są skazane na śmierć.

(…) wędrowanie wśród nagrobków to tak jak spacer między regałami w bibliotece. Każdy nagrobek jest jak okładka książki.