Córka fortuny

Imię jest nieodłączne od istoty, mawiali Indianie.

W tym, co wyrzuca morze, kryje się pewna poezja i tajemnica.

Świat jest wielki, a życie długie. To tylko kwestia odwagi.

Nie należy mylić dobrego serca z głupotą.

Zaślepienie to bardzo ciężka choroba: ogarnia umysł i łamie serce. Jest go wiele rodzajów, ale najgorsze ze wszystkich jest zaślepienie miłością.

– Gdzie się podziała twoja radość, Tao? – pytała go.

– Świat jest pełen cierpienia, Lin.

– Cierpienie ma swój duchowy cel.

– To tylko niepotrzebny ból.

– Pamiętaj, że mędrzec zawsze jest radosny, bo akceptuje rzeczywistość.

– A zło? Czy zło też trzeba zaakceptować? – Jedynym antidotum jest miłość.

Zapach zła drażnił ją, jakby jego obecność była wyczuwalna dotykiem.

Musisz być silny albo cię zgniotą, Chilenito.

Dzielił się z chłopcem wszystkim, czego ten chciał się dowiedzieć nie tylko w materii medycyny, ale także w innych aspektach jego rozległej wiedzy i subtelnej kultury. Dobrotliwy z natury, był zarazem surowym krytykiem i wymagał od niego wysiłku. „Nie zostało mi już zbyt wiele czasu, a na tamten świat nie mogę zabrać wszystkiego, co wiem; ktoś musi tego używać po mojej śmierci” – mówił. Jednakże ostrzegał go przed przesadnym dążeniem do poznania, które może tak samo stać się nałogiem człowieka, jak łakomstwo czy lubieżność: „Mędrzec niczego nie pragnie, nie sądzi, nie planuje, zachowuje swój umysł otwarty i serce spokojne.

Jego wołanie o sprawiedliwość było rzucaniem słów na wiatr i spotykało się z ludzką obojętnością.

Każdy rodzi się z jakimś szczególnym talentem.

Jeśli się odchodzi w niepamięć, to jakby nigdy się nie wydarzyło.

Wina nie istniała, o ile grzech nie wyszedł na jaw.

Kto z upodobaniem rozmyśla o nieszczęściu, w końcu je sprowadza.

Nie ma nic gorszego niż brak rodziny.

Istota dobrego leczenia polega na umiejętności współczucia i poczuciu etyki, bez których święta sztuka uzdrawiania degeneruje się i przeradza w zwykłą szarlatanerią.

Obce wierzenia to przesądy (…). Nasze to religia.

Nigdzie nie ma równości, nawet wśród zwierząt.

Wiedza na nic się nie zdaje, jeśli człowiek nie umie się bronić.

Zmarli są niewidzialni, ale nie są nieobecni.

Masz za sobą znaczny odcinek drogi ku mądrości, Tao. Mędrzec zawsze jest radosny.

Teraz wszystko się zmieniło. Rządzi prawo dżungli, a jedyną ideologią jest chciwość.

Im więcej się nauczysz, tym szybciej przekonasz się, jak mało wiesz, śmiał się starzec.

W miarę jak stawiała czoło niebezpieczeństwom, nabierała odwagi: już się nie bała bać. «Odnajduję w sobie nowe siły, które może zawsze we mnie były, ale o nich nie wiedziałam, bo do tej pory nie miałam potrzeby do nich sięgać. Nie wiem, za którym zakrętem drogi zgubiłam tę osobę, którą kiedyś byłam.

Nie na wiele się zda wiedza, bez mądrości, (…) nie ma mądrości bez duchowości (…) prawdziwa duchowość zawsze obejmuje służbę na rzecz innych.

Członkowie załogi przybywali z różnych stron, mieli odmienne języki i zwyczaje, lecz łączyło ich coś na kształt przyjaźni. Odosobnienie i pewność, że są sobie nawzajem potrzebni, sprawiały, że mężczyźni, którzy na stałym lądzie nawet by na siebie nie spojrzeli, tutaj czuli się towarzyszami.

– Zdaje się, że wszyscy czegoś szukamy, a znajdujemy co innego.

Musisz dobierać sobie pożywienie, ustawić odpowiednio swoje łóżko i prowadzić medytację zgodnie z porą roku i kierunkiem wiatru. W ten sposób zawsze będziesz w zgodzie ze wszechświatem.

– Wyobrażasz sobie! Odbyłam taką straszną podróż na próżno.

– Nic nie jest na próżno. W życiu donikąd się nie dochodzi, Elizo, tylko się idzie i już.

Bogactwo upadla duszę, komplikuje życie i prowadzi do nieszczęść.