Córka fortuny

Imię jest nieodłączne od istoty, mawiali Indianie.

Zmieniła również swój angielski na amerykański i wprowadziła do słownika kilka przekleństw aby pozyskać akceptację gringos. Zauważyła, że kiedy mówi tak jak oni, liczą się z nią. Zrozumiała, że najważniejsze to się nie tłumaczyć, mówić jak najmniej, o nic nie prosić, umieć zapracować na jedzenie, nie dawać się sprowokować i trzymać się małej Biblii, którą kupiła w Sonorze.

W tym, co wyrzuca morze, kryje się pewna poezja i tajemnica.

Jednak to nie jeden mąż przydaje blasku, lecz wielu konkurentów.

Wszyscy mężowie są nudni (…). Żadna kobieta mająca, co nieco oleju w głowie nie wychodzi za mąż, żeby ją ktoś zabawiał, tylko żeby ją utrzymywał.

Świat jest wielki, a życie długie. To tylko kwestia odwagi.

Nie należy mylić dobrego serca z głupotą.

Zaślepienie to bardzo ciężka choroba: ogarnia umysł i łamie serce. Jest go wiele rodzajów, ale najgorsze ze wszystkich jest zaślepienie miłością.

– Gdzie się podziała twoja radość, Tao? – pytała go.

– Świat jest pełen cierpienia, Lin.

– Cierpienie ma swój duchowy cel.

– To tylko niepotrzebny ból.

– Pamiętaj, że mędrzec zawsze jest radosny, bo akceptuje rzeczywistość.

– A zło? Czy zło też trzeba zaakceptować? – Jedynym antidotum jest miłość.

Zapach zła drażnił ją, jakby jego obecność była wyczuwalna dotykiem.

Jest pan na księżycu, panie Todd, proszę wrócić na ziemię. Jest dużo do zrobienia, nie warto tracić czasu na fantazjowanie.

Musisz być silny albo cię zgniotą, Chilenito.

Najlepsze, co może się trafić w małżeństwie, to zostać wdową.

Dzielił się z chłopcem wszystkim, czego ten chciał się dowiedzieć nie tylko w materii medycyny, ale także w innych aspektach jego rozległej wiedzy i subtelnej kultury. Dobrotliwy z natury, był zarazem surowym krytykiem i wymagał od niego wysiłku. „Nie zostało mi już zbyt wiele czasu, a na tamten świat nie mogę zabrać wszystkiego, co wiem; ktoś musi tego używać po mojej śmierci” – mówił. Jednakże ostrzegał go przed przesadnym dążeniem do poznania, które może tak samo stać się nałogiem człowieka, jak łakomstwo czy lubieżność: „Mędrzec niczego nie pragnie, nie sądzi, nie planuje, zachowuje swój umysł otwarty i serce spokojne.

Jego wołanie o sprawiedliwość było rzucaniem słów na wiatr i spotykało się z ludzką obojętnością.

Każdy rodzi się z jakimś szczególnym talentem.

Tam gdzie są kobiety, jest i cywilizacja.

Jeśli się odchodzi w niepamięć, to jakby nigdy się nie wydarzyło.

Wina nie istniała, o ile grzech nie wyszedł na jaw.

Kto z upodobaniem rozmyśla o nieszczęściu, w końcu je sprowadza.

Nie ma nic gorszego niż brak rodziny.

Istota dobrego leczenia polega na umiejętności współczucia i poczuciu etyki, bez których święta sztuka uzdrawiania degeneruje się i przeradza w zwykłą szarlatanerią.

Utrata Elizy stała się dobrym pretekstem do przywdziania żałoby; opłakiwała wszystkie cierpienia i straty, jakie poniosła na przestrzeni czterdziestu lat swego życia, a przede wszystkim brak miłości. Było to dla niej niczym drzazga za paznokciem niczym nieprzerwany, znoszony po cichu ból.

Obce wierzenia to przesądy (…). Nasze to religia.

Ubawieni ową manią, z jaką ludzie rasy fan guey głosili swoje wierzenia jako jedyne. Dla nich, praktycznych i tolerancyjnych, duchowość była bliżej filozofii niż religii; była kwestią etyki, a nie dogmatu.

Nigdzie nie ma równości, nawet wśród zwierząt.

Wiedza na nic się nie zdaje, jeśli człowiek nie umie się bronić.

Lin miała skrępowane stopy i była nieśmiała i słodka jak wiewiórka.

Tao. Słowo to miało wiele znaczeń, na przykład droga, kierunek, sens i harmonia, przede wszystkim jednak symbolizowało drogę życia. Mistrz dał mu swe własne nazwisko. -Będziesz się nazywał Tao Chi’en.

Zmarli są niewidzialni, ale nie są nieobecni.

Napięta i smutna Rose zachowywała pozory dzięki swej wewnętrznej dyscyplinie, mając wrażenie, że utrzymuje ją tylko gorset i że gdyby go zdjęła, rozpadłaby się na kawałki. Nic nie zostało z jej entuzjazmu i figlarności, podobnie jak z jej odważnych opinii, buńczucznych gestów czy impertynenckiej ciekawości. Stała się tym, czego najbardziej się obawiała: wiktoriańską starą panną.

Masz za sobą znaczny odcinek drogi ku mądrości, Tao. Mędrzec zawsze jest radosny.

Teraz wszystko się zmieniło. Rządzi prawo dżungli, a jedyną ideologią jest chciwość.

Im więcej się nauczysz, tym szybciej przekonasz się, jak mało wiesz, śmiał się starzec.

W miarę jak stawiała czoło niebezpieczeństwom, nabierała odwagi: już się nie bała bać. «Odnajduję w sobie nowe siły, które może zawsze we mnie były, ale o nich nie wiedziałam, bo do tej pory nie miałam potrzeby do nich sięgać. Nie wiem, za którym zakrętem drogi zgubiłam tę osobę, którą kiedyś byłam.

Nie ma nic bardziej niebezpiecznego niż demon fantazji przyczajony w duszy kobiety.

Nie na wiele się zda wiedza, bez mądrości, (…) nie ma mądrości bez duchowości (…) prawdziwa duchowość zawsze obejmuje służbę na rzecz innych.

Członkowie załogi przybywali z różnych stron, mieli odmienne języki i zwyczaje, lecz łączyło ich coś na kształt przyjaźni. Odosobnienie i pewność, że są sobie nawzajem potrzebni, sprawiały, że mężczyźni, którzy na stałym lądzie nawet by na siebie nie spojrzeli, tutaj czuli się towarzyszami.

– Zdaje się, że wszyscy czegoś szukamy, a znajdujemy co innego.

Czasami ograniczał się do położenia rąk na brzuchu albo głowie chorego, zamykał oczy i sprawiał wrażenie, jakby zapadał w długi sen.

– Co robiłeś? – pytała go potem Eliza.

– Czułem jego ból i przekazywałem mu energię. Energia negatywna wywołuje cierpienie i choroby, pozytywna może uleczyć.

– A jaka jest ta pozytywna energia Tao?

– Taka jak miłość: ciepła i jasna.

Ciało ludzkie składa się z pięciu elementów: drewna, ognia, ziemi, metalu i wody, którym odpowiada pięć planet, pięć warunków atmosferycznych, pięć kolorów i pięć dźwięków.

Musisz dobierać sobie pożywienie, ustawić odpowiednio swoje łóżko i prowadzić medytację zgodnie z porą roku i kierunkiem wiatru. W ten sposób zawsze będziesz w zgodzie ze wszechświatem.

– Wyobrażasz sobie! Odbyłam taką straszną podróż na próżno.

– Nic nie jest na próżno. W życiu donikąd się nie dochodzi, Elizo, tylko się idzie i już.

Bogactwo upadla duszę, komplikuje życie i prowadzi do nieszczęść.