Josef Škvorecký

Kocham swoje dni pełne frasunków,

parę grzechów, nie będę inna.

Żyjemy w świecie absurdalnych związków, może przypadków, może nieodgadnionych kaprysów okrutnie żartującego Pana.

Tylko bogaci ludzie sukcesu, potężni i ważni, przestają być chłopakami i dziewczynami.

Życie jest dziwne. Straszne. I piękne.

Głodującym narodom nie psują się zęby, bo nie mają na cukier.

Nikt nie wyswobodzi nas z niewoli, która istnieje w nas samych, w delikatnej budowie tkanek…

Ziemia jest piękna wszędzie. Piękniejsza tam, gdzie człowiekowi jest dobrze (…).

Jeśli coś jest dobrze napisane, to może mieć wiele znaczeń.