Cytaty o człowieku

Nie znamy natury ludzkiej, albowiem zbyt wcześnie doszliśmy do przekonania, że znamy ją doskonale.

W człowieku toczy się walka tego, co godne pochwały, z tym, co zasługuje na naganę.

Najprostszy człowiek to zawsze jeszcze bardzo skomplikowana istota.

Ludzie są raczej dobrzy niż źli i w gruncie rzeczy nie o to chodzi.

Nałóg to dowód człowieczeństwa.

Myślę, że gdyby drzemiącą w człowieku bestię można było powstrzymać groźbą - nieważne: więzienia czy kary pośmiertnej - wówczas najwyższym emblematem ludzkości byłby pogromca cyrkowy z biczem w ręku, a nie pełen poświęcenia głosiciel prawdy.

Tylko człowiek posiada dar mowy. Człowiek stał się niezbędny.

Natura [...] spłatała nam tyle płochych figli, urabiając nas nierównomiernie z gliny i brylantów, z tęczy i granitu [...].

[...] jesteś podobny do mnie, tylko nie wiesz jeszcze o tym, że też nosisz w sobie diabła, nie wiesz jeszcze, jak mu na imię, i dławi cię ta niewiedza. Ochrzcij go, [...] będzie ci lżej.

W naszej jaźni gnieżdżą się ponure, mordercze siły, złowrogie popędy do zabijania, niszczenia, nienawiści i gwałtu. Jedynie sztuka, jak czarodziejska fujarka, potrafi nas od nich uwolnić.

Są takie drzewa, [...] które rosną normalnie tylko do pewnej wysokości, a potem niespodziewanie puszczają dzikie pędy. Często to można zaobserwować u ludzi.

[...] ale człowiek nie może nigdy stać się zwierzęciem, wcześniej pochłonie go przepaść.