Eragon

Wszystko jest kwestią punktu widzenia.

O, płynna kusicielko pod lazurem nieba,

Twój złocisty przestwór przyzywa mnie, wzywa.

Żeglowałbym po nim bez końca,

Gdyby nie elfie dziewczę,

Które przyzywa mnie, wzywa

I krępuje mi serce białymi jak lilie więzami,

Których nic zerwać nie zdoła poza jedynym morzem,

Na zawsze rozdartego między falami i puszczą.

Najcięższe brzemię przywódcy to odpowiedzialność za podlegających ci ludzi.

Miłość, rodzina, niezwykłe czyny – wszystko znika, pozostawiając pustkę.

Po pierwsze, nie pozwólcie, by ktokolwiek zawładnął waszym ciałem bądź umysłem. Dołóżcie wszelkich starań, aby wasze myśli pozostały swobodne. Nawet wolny człowiek może być bardziej skrępowany niż niewolnik. Służcie ludziom w potrzebie uchem, lecz nie sercem. Okazujcie szacunek tym u władzy, lecz nie podążajcie za nimi ślepo. Osądzajcie, kierując się logiką i rozumem, lecz nie komentujcie głośno. Nie uważajcie nikogo za lepszego od siebie, bez względu na to, kim jest w życiu. Traktujcie wszystkich uczciwie, by nie narazić się na zemstę. Rozważnie wydawajcie pieniądze. Bądźcie wierni swym przekonaniom, a inni was wysłuchają. A co do miłości… moja jedyna rada brzmi: bądźcie uczciwi. To najpotężniejsze narzędzie, otwierające serca i zyskujące przebaczenie.

Obyś ty, który tu wchodzisz, pojął swą ulotność i zapomniał o więzi łączącej cię z tym, co ukochałeś.

Wiedza nie ma wpływu na istnienie. Nie wiedziałem, że istniejesz, póki nie wpadłeś tu i nie przerwałeś mi drzemki. Nie oznacza to jednak, że wcześniej nie byłeś prawdziwy.

– Weźmiemy konie, ale musisz je kupić. Ja nie mam pieniędzy i nie chcę znów kraść. To złe.

– Zależy od punktu widzenia – poprawił Brom z lekkim uśmieszkiem.

Życie to coś więcej niż nieustanna wojna.

Szanuj przeszłość, nigdy nie wiesz, jak może na ciebie wpłynąć.

Niewiedza to istotne błogosławieństwo.

Kieruję się nie wyglądem ziemi, lecz wskazaniami słońca i gwiazd. A one nigdy nie zwodzą na manowce.

Żaden powietrzny łowca nie powinien skończyć jako ofiara. Lepiej zginąć w locie, niż umrzeć na ziemi.

– Czy mogłabyś nam powiedzieć, w którym domu mieszka Jeod?

– Mogłabym – odparła, nie przerywając pisania.

– A powiesz?

– Tak.

(…)

– Oczywiście, że powiem, wystarczy tylko zapytać! Najpierw spytałeś, czy mogłabym wam powiedzieć, potem, czy zechcę powiedzieć. Ale nie zadałeś właściwego pytania.

Nic nie jest bardziej niebezpieczne niż wróg, który nie ma nic do stracenia.

To, jak wyglądam, nie zmienia tego kim jestem.

Ludzie mają irytujący zwyczaj pamiętania rzeczy, których nie powinni pamiętać.

Strzeż się, kamień się zmienia.

Ci, którzy kochają ból i cierpienie innych. Mają wiele twarzy, wiele masek, ale tylko jedno wspólne miano: zło. Nie da się go zrozumieć. Możemy jedynie opłakiwać ofiary i uczcić ich pamięć.

To, co możliwe, jest rzeczą względną.

Słuchaj uważnie, a powiem ci dwie rzeczy. Kiedy nadejdzie czas i będziesz potrzebował broni, szukaj pod korzeniami drzewa Menoa. A gdy wszystko wyda się stracone, a twoja moc nie wystarczy, idź pod skałę Kuthian i wymów swe imię, by otworzyć Kryptę Dusz.

Przyszłość może nas zranić tylko w jedne sposób – powodując troski.

Ludzie często wiedzą, co muszą zrobić, wystarczy, byś wskazał im drogę. Na tym właśnie polega mądrość.

Musisz zachować wolność, w niej bowiem kryje się twoja prawdziwa potęga i moc: zdolność podejmowania wyborów niezależnie od woli przywódców i królów.

– Gdy dowiodę, że ropuchy nie istnieją, wówczas będzie to tylko żaba, wyłącznie żaba. Ropucha, którą widzicie, nigdy nie będzie istniała i – uniosła mały palec – jeśli mi się uda dowieść, że na świecie są tylko żaby, ropuchy nie będą mogły zrobić nic złego: sprawić, że ludziom wypadają zęby, wyrastają kurzajki, zatruwać, zabijać. A czarownice nie rzucą swych złych zaklęć, bo oczywiście nie będą już miały na podorędziu ropuch.

Pamiętaj, że wielu ludzi ginęło za swoje przekonania. To dość powszechne. Prawdziwa odwaga polega na tym, by żyć i cierpieć za to, w co wierzysz.

Naszym przeznaczeniem jest próbować osiągnąć to, co niemożliwe, dokonać niezwykłych czynów, nie zważając na lęk. To nasz obowiązek wobec przyszłości.

Skoro nie rozumiesz wroga, jak możesz przewidywać jego posunięcia?

Jedynym prawdziwym przewodnikiem jest serce.

Co znaczy nasze istnienie, skoro wszystko może zakończyć się ot tak, w jednej chwili.

Niełatwo cię zniechęcić. To dobrze, bo tylko zdecydowani odkrywają własną tożsamość.

– Nie rozumiem – przyznał zagubiony chłopak.

– Oczywiście, że nie rozumiesz – rzucił niecierpliwie Brom. – Dlatego właśnie to ja cię uczę, a nie ty mnie.

Nie można się kłócić z wszystkimi głupcami tego świata. Łatwiej ustąpić, a potem ich oszukać, gdy nie zwracają na ciebie uwagi.

Morze to wcielenie emocji. Kocha, nienawidzi, płacze, opiera się wszelkim próbom uchwycenia go słowami, odrzuca wszelkie kajdany. Nieważne, co o nim powiesz, zawsze zostaje coś, czego nie zdołasz wyrazić.

Lata mijają, czy tego chcemy, czy nie… Ale wciąż pamiętamy. To co utracono, żyć może w naszych wspomnieniach.

A jeśli nie możesz wybaczyć, to przynajmniej zapomnij.

A teraz największa przygoda…

Âz knurl deimi lanok – rzekł głucho. – Strzeż się, kamień się zmienia.

Samo działanie jest wartością. Twoja wartość znika, gdy rezygnujesz z chęci do zmian i doświadczania życia. Masz jednak wybór, dokonaj go i poświęć mu się. Czyny te dadzą ci nową nadzieję i poczucie celu.