Christopher Paolini
Cytaty
W królestwie, hen, gdzie morza brzeg,
A góry kryje nieba płaszcz,
W zimowy dzień mąż narodził się,
Co jasny miał przed sobą szlak:
Zabić mrocznego Durzę
W kraju gdzie zaległ cień
Chowany tam przez mędrców chór,
Wśród dębów starych jak sam czas,
Z jeleniem chyżym ścigał się
I z wilkiem walczył, by móc wnet
Zabić mrocznego Durzę
W kraju gdzie zaległ cień
Skradać się zaś go uczył człek
W czerni, sam złodziej, zręczna dłoń,
Sekrety walki, cios i zwód,
Cios, pchnięcie, sztych, by kiedyś mógł
Zabić mrocznego Durzę
W kraju gdzie zaległ cień
Szybko jak myśl mu płynął czas
I człek ów wszedł już w męski wiek,
W żyłach mu wrzała gniewem krew,
Młodzieńczy zapał tlił się też
I spotkał dziewczę, poczuł żar
Wiotka i smukła kibić jej,
Na czole Gëdy płonął blask,
A za nią sukni zwiewny tren.
I tak w granacie ciemnych ócz,
W źrenicach jej, otchłaniach dwóch
Ujrzał przyszłości jasny blask
W której nie będą musieć już
Lękać się mroku Durzy
W kraju, gdzie zaległ cień.
Jedno tylko jest pewne: wszytko przemija.
Świat jest jak rozciągnięty, Eragonie. Rozciągnięty do granic. Wkrótce pęknie i wszędzie zapanuje obłęd. To, co czujesz, czujemy też my, smoki, i czują elfy – nieubłagane zbliżanie się końca naszej ery. Opłakuj tych, którzy zginą w chaosie, jaki pochłonie Alagaësię, i miej nadzieję, że dzięki sile twego miecza i tarczy, i moich kłów i szponów, zdołamy wywalczyć lepszą przyszłość.
(…) nie potrafię dowieść istnienia bogów. Nie potrafię też dowieść, że świat i wszystko na tym świecie nie zostało stworzone przez jakąś istotę bądź istoty w odległej przeszłości. Mogę ci jednak powiedzieć, że my, elfy, od tysiącleci badamy naturę i przez cały ten czas nie widzieliśmy ani jednego przypadku, w którym zasady rządzące tym światem zostałyby złamane. To znaczy nigdy nie oglądaliśmy cudu. Wiele wydarzeń wykraczało poza nasze umiejętności wyjaśnienia, jesteśmy jednak przekonani, że nie udało nam się ich wytłumaczyć, bo wciąż nie znamy do końca praw rządzących wszechświatem, a nie dlatego, że jakieś bóstwo odmieniło naturalny porządek rzeczy.
Rzucamy się z urwiska, nie wiedząc, w jak głęboką wpadniemy wodę.
Ach, ale cóż za wspaniały czeka nas najpierw lot!
Żyj chwilą obecność, wspominaj przeszłość i nie lękaj się przyszłości, ta bowiem jeszcze nie istnieje i nigdy nie będzie istnieć. Jest tylko teraz.
Na drzwiach wyryto mądrość tę, tradycję rodu, światła skrę, co prosto brzmi: Kochajmy się!
Odlecisz, hen, daleko stąd,
Za góry, lasy,
Gdzieś w odległy ląd.
Odlecisz, hen, daleko stąd,
By nigdy nie wrócić już.
Odejdziesz tak, odejdziesz stąd
I nie zobaczę cię tu już.
Odejdziesz, tak, odejdziesz stąd,
Choć czekać wiecznie będę już.
A wszyscy potrzebujemy czegoś, za co moglibyśmy mu [losowi] dziękować. Zwłaszcza, gdy już weźmiemy ślub.
Pieśni umarłych to lamenty żywych.
Ziemia to coś niezwykłego. Dbaj o nią, a ona zadba o ciebie. O niewielu innych rzeczach można to rzec.
Potrzeba odwagi, by przyznać, że się mylimy.
