– Nie rozumiem – przyznał zagubiony chłopak. – Oczywiście, że nie rozumiesz – rzucił niecierpliwie Brom. –… — Christopher Paolini
– Nie rozumiem – przyznał zagubiony chłopak.
– Oczywiście, że nie rozumiesz – rzucił niecierpliwie Brom. – Dlatego właśnie to ja cię uczę, a nie ty mnie.
Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0
Więcej z tej książki
Wszystko jest kwestią punktu widzenia.
O, płynna kusicielko pod lazurem nieba,
Twój złocisty przestwór przyzywa mnie, wzywa.
Żeglowałbym po nim bez końca,
Gdyby nie elfie dziewczę,
Które przyzywa mnie, wzywa
I krępuje mi serce białymi jak lilie więzami,
Których nic zerwać nie zdoła poza jedynym morzem,
Na zawsze rozdartego między falami i puszczą.
Najcięższe brzemię przywódcy to odpowiedzialność za podlegających ci ludzi.

