Wszystko jest kwestią punktu widzenia. — Christopher Paolini

O, płynna kusicielko pod lazurem nieba,

Twój złocisty przestwór przyzywa mnie, wzywa.

Żeglowałbym po nim bez końca,

Gdyby nie elfie dziewczę,

Które przyzywa mnie, wzywa

I krępuje mi serce białymi jak lilie więzami,

Których nic zerwać nie zdoła poza jedynym morzem,

Na zawsze rozdartego między falami i puszczą.

Najcięższe brzemię przywódcy to odpowiedzialność za podlegających ci ludzi.

Miłość, rodzina, niezwykłe czyny – wszystko znika, pozostawiając pustkę.