Cytaty o kradzieży

Ta ziemia nie zawsze należała do Komanczów, przed wielu laty to była ziemia Tonkawów, ale spodobała się nam, więc zabiliśmy Tonkawów i przejęliśmy ich ziemię… Tonkawowie są teraz tawohho i próbują nas zabić, kiedy tylko zobaczą. Ale biali tak nie myślą, wolą zapominać, że wszystko, czego chcą, już do kogoś należy. Myślą: O, jestem biały, to musi być moje. I naprawdę w to wierzą, Tiehteti. Nigdy nie widziałem białego, który nie byłby zaskoczony w chwili śmierci. (…) Kiedy ja coś kradnę, spodziewam się, że mnie zabiją i znam swoją pieśń, którą będę śpiewał umierając. (…) Nie jestem nawet odrobinę szalony. Biali są szaleni. Wszyscy chcą być bogaci, tak jak i my, ale boją się przyznać przed sobą, że wzbogacić można się tylko w jeden sposób: kradnąc innym. Uważają, że jeśli nie widzą ludzi, którym coś zabierają, jeśli ich nie znają ani nie przypominają, to w istocie nie kradną.

– W jaki sposób najłatwiej ukraść człowiekowi portfel?

– Przyłożyć mu nóż do gardła? – zapytała Inej.

– Pistolet do głowy? – powiedział Jesper.

– Wrzucić mu truciznę do kubka? – zaproponowała Nina.

– Wszyscy jesteście okropni – obruszył się Matthias.

Kaz przewrócił oczami.

– Najłatwiej ukraść człowiekowi portfel, mówiąc mu, że zamierzacie ukraść mu zegarek.

– Jestem biznesmenem. (…)

– Jesteś złodziejem.

– Przecież to właśnie powiedziałem, prawda?

Niech nie myśli złodziej, że nie można i jego obrobić!

Nie ważne, czy nam ukradziono radio, czy to my ukradliśmy – jesteśmy zamieszani w kradzież radia…

Złodziej postrzegany jest jako człowiek zaradny. Odpowiedzialny. Dobrze pilnujący swych interesów. Dbający o rodzinę. O jej byt i przyszłość. Uczciwy przedsiębiorca to naiwniak, relikt minionej epoki niedostosowany do realiów społecznych XXI wieku.

Kradzież zabytków uderza w wartości i fundamenty naszej cywilizacji.

Oto prawda o rzeczach: jeśli weźmiesz coś, co nie jest twoje, nigdy nie będzie należało do ciebie. Możesz się starać to zatrzymać, ale kiedyś to i tak ci się wymknie z rąk. Coś, co nie miało być twoje, nigdy twoje nie będzie. Bez względu na to, co zrobisz, żeby to zatrzymać.

Wiesz, Liesel, zastanawiałem się nad tobą. Nie jesteś prawdziwą złodziejką. Ta kobieta pozwalała ci wchodzić do domu. Zostawiła ci nawet ciastka. To nie jest prawdziwe złodziejstwo. Prawdziwe złodziejstwo jest w wojsku. Oni ukradli twojego i mojego ojca.

Kiedy oskarżenie o złodziejstwu pada z ust złodzieja, nie należy tego brać dosłownie.

Jaguary kradną, zanim człowiek zdąży zapamiętać własny numer rejestracyjny (…).

– Weźmiemy konie, ale musisz je kupić. Ja nie mam pieniędzy i nie chcę znów kraść. To złe.

– Zależy od punktu widzenia – poprawił Brom z lekkim uśmieszkiem.