Cytaty o szczerości

[...] odniosła wrażenie [...] że dali jej odczuć, a było to odczucie arcyniemiłe, iż nigdy, przenigdy nie należy mówić, co się myśli.

Myśli, których się nie zdradza, ciążą nam, zagnieżdżają się, paraliżują nas, nie dopuszczają nowych i w końcu zaczynają gnić. Staniesz się składem starych śmierdzących myśli, jeśli ich nie wypowiesz.

Czyżby nieszczerość była czymś strasznym? Nie sądzę! Jest tylko środkiem do zwielokrotnienia naszej indywidualności.

Kiedy nie ma dobrej odpowiedzi na pytanie, pozostaje odpowiedź szczera.

Rzeczy należy bez obawy nazywać po imieniu, to dodaje życiu mocy i polotu.

Tak to zwykle bywa: człowiek uczciwy i uczuciowy bawi się w szczerość, człowiek zaś interesów nastawia ucha, a potem przy okazji pożera cię z kościami.

Kiedy wiemy, że ktoś jest pochlebcą z usposobienia czy wyrachowania, wszystko, cokolwiek nam on powie dobrego, przestaje się liczyć.

Spowiedź najszczersza to ta, której dokonujemy pośrednio, mówiąc o innych.

[...] ukrywając prawdę, marnujemy czas. Owijamy w bawełnę, miast mówić wprost, o co chodzi.

Tylko pisarz bez czytelników może sobie pozwolić na luksus szczerości. Nie zwraca się do nikogo, chyba tylko do siebie.

Jaki jest sens mówić ludziom prawdę, jeżeli przysporzy im to tylko bólu?

Rozmawialiśmy na różne tematy, o bardzo osobistych sprawach, o jakich potrafią rozmawiać tylko ludzie najzupełniej sobie obcy.