Łowcy głów

Rozmawialiśmy na różne tematy, o bardzo osobistych sprawach, o jakich potrafią rozmawiać tylko ludzie najzupełniej sobie obcy.

Równowaga jest rzeczą absolutnie konieczną [...]. To dotyczy wszystkich dobrych, harmonijnych związków. Równowaga winy, równowaga wstydu i wyrzutów sumienia.

[...] prawie nigdy nie kłamała. [...] Piękni ludzie nie potrzebują skorupy. Nie muszą się uczyć wszystkich tych mechanizmów obronnych, jakie rozwijamy my, inni, by chronić się przed odrzuceniem i rozczarowaniami.

[...] kiedy Gustave Eiffel zbudował swoją słynną wieżę na wystawę w Paryżu w roku 1889, krytycy mówili, że najpiękniejszy widok roztacza się właśnie z wieży Eiffla, ponieważ to jedyne miejsce w całym mieście, skąd nie widać samej wieży.

Uświadomiłem sobie, że zmysł wzroku jest przeceniany. Dźwięk i zapach terroryzują aparat zmysłów o wiele skuteczniej.

[...] trupy nie mogą domagać się statusu mniejszości, stanowią bowiem żałosną większość.

Trzeba coś stworzyć, zanim będzie można się tym dzielić.

Zdradzeni mężowie nie są obliczalnymi partnerami w biznesie.

[...] strach, a nie ból, sprawia, że człowiek staje się ustępliwy.

Tak, tak, myślenie boli. Łatwiej się od niego wstrzymać, zrezygnować. Nie buntować się przeciwko sile ciążenia losu.

Szkicowałem i objaśniałem moje życie, tak jak je widziałem. Jestem w tym dobry na sposób Paula Coelho, a więc taki, który fascynuje tych z nas, którzy są lekko ustępliwi pod względem intelektualnym, a irytuje bardziej wymagających.

Związek to czas teraźniejszy, romans to czas przeszły.

[...] pierwszą rzeczą, którą się traci, gdy człowiek czuje strach, jest motoryka mała.

Nikt nie karze złodziejstwa surowiej niż złodzieje.

Wybaczam większości ludzi brak talentu, może dlatego, że sam otrzymałego go niewiele [...]. Ale nie artystom.

Artysta, który twierdzi, że jest niezrozumiany, niemal zawsze jest złym artystą, którego, niestety, zrozumiano.

Lubię sztukę, która coś pokazuje. Ale większość z tego, co widuję, głosi piękno albo prawdę, której tam nie ma. Możliwe, że istniały w zamiarze, ale zabrakło talentu, by je przekazać.

[...] wykorzystywanie państw rozwijających się przez kraje rozwinięte minus pomoc humanitarna wychodzi na plus i nigdy nie było inaczej.

Wielkich czynów dokonuje się w ciszy, [...].

[...] geniuszu trudno dotkąć palcem.