Agatha Christie

Całe życie to żart, Imhotepie – a śmierć śmieje się ostatnia. (…) Pytanie tylko, czyja śmierć nadejdzie jutro.

Gdy serce otworzy się na zło, kwitnie ono jak maki w zbożu.

Kobiety działają okrężną drogą. I szybko uczą się – jeśli nie wiedzą tego same z siebie – jak zagrać na słabości mężczyzn.

Człowiek, którego myśli są złe i którego intencje są złe, jest tego świadomy i wie, że musi to ukryć za wszelką cenę. Nie może więc sobie pozwolić na niezwykłe zachowanie…

Czymże są mężczyźni? Są potrzebni, by płodzić dzieci, to wszystko. Ale siła rasy tkwi w kobietach.

Dobrego Boga, natury i starych ludzi nigdy nie należy ponaglać.

Widzi pan, cnoty moralne są mało romantyczne. Cenią je tylko wdowy.

Zawsze, kiedy spotykam kogoś, kto wynosi się nad innych, wiem, że mam do czynienia z człowiekiem z kompleksem niższości.

Pochwalam ostrożność. Nigdy nie mów niczego, czego nie mógłbyś powiedzieć przy matce.

Ludzie bywają tak dumni ze swej niegodziwości. Dziwne, że dobrzy ludzie nigdy nie szczycą się swoimi zaletami. Przypuszczam, że dzięki chrześcijańskiej pokorze. Nie wiedzą nawet, że są dobrzy.

Zakochanie ma fatalny wpływ na mężczyzn, bełta im błękit w głowie. Kobiety są całkiem inne – bardzo szczęśliwe, promienne i dwa razy ładniejsze niż zwykle. Zabawne, że to, co służy kobietom, sprawia, że mężczyzna wygląda jak chora owca.

W sercu pustyni czy wśród tłumu, co za różnica? Człowiek w swej istocie jest wszędzie samotny…