Cytaty o strachu

Powiedzenie, że ktoś „umarł ze strachu”, nie jest tylko przenośnią.

Lęk przed starością stał się obsesją ludzi cywilizacji technicznej.

Nie ma rzeczy gorszej niż strach bezprzedmiotowy, strach przed nieznanym, przed groźną tajemnicą, która zdaje się czaić wszędzie.

Każdy zamyka się we własnym strachu – w swojej wieży z kości słoniowej.

Kiedyś, gdy uznałem, że jestem człowiekiem najnormalniejszym pod słońcem, ogarnął mnie strach i całą zimę spędziłem na czytaniu tomisk z zakresu psychiatrii.

Brak strachu nie wynika z czystego sumienia, lecz z braku świadomości bliskości śmierci.

Niepokój to świadomość strachu [...].

Starzejąc się, człowiek uczy się zamieniać swe trwogi na szyderstwa.

Ludzie zawsze mieli tendencje do igrania z ogniem, do ryzykowania życia i zdrowia psychicznego, byleby tylko wskrzeszać swoje najgorsze koszmary. Przecież mogą pozwalać, żeby demony spały w spokoju. Oni jednak przywołują je, budzą, niczym niegrzeczne dzieci drażniące złego psa.

Nie zawsze osiąga się cel przez onieśmielanie czy zastraszanie innych.

Ja się nie boję. Za stara jestem na strach. Ile się można, kurwa, cykać.

Kiedy nagle znika ktoś bliski, nawet ludzie bez wyobraźni są w stanie wymyślić tysiąc straszliwych scenariuszy albo, co jest jeszcze gorszą torturą, tysiąc powodów do nadziei.