Cytaty o starości

Młodzi ludzie chcieliby być wierni, a nie są - starzy chcieliby być niewierni, a nie mogą.

Można by sądzić, że wraz z upływem lat przybywa samotnych dusz, tak jakby nadzieja życia potrafiła wzrastać tylko pod tym warunkiem, że samotność zrobi to samo.

Autor staje się stary dopiero wtedy, kiedy już nie przemawia do młodych.

Lęk przed starością stał się obsesją ludzi cywilizacji technicznej.

Poczucie, że „wypełniło się”, że już więcej nic stać się nie może, że weszło się już na drogę prowadzącą ku zniedołężnieniu i śmierci, jest chyba najtragiczniejszym przeżyciem starości.

Ludzie, którzy przyjmują swoją starość, nie robiąc z niej problemu, są młodsi od tych, którzy chcą za wszelką cenę zachować swoją młodość.

Podobnie jak jesień może być najpiękniejszą porą roku, tak i starość może być najlepszym okresem życia. Bywają jednak jesienie słotne i bezowocne i starość też jałowa, bolesna, a nawet tragiczna być może.

Im człowiek dłużej żyje, tym mniej ludzi zna [...].

Zaglądasz do lodówki i stwierdzasz, że uda ci się przygotować całkiem smaczny - a nawet całkiem elegancki - posiłek z tego, co w niej zostało. A zostało w niej tylko jabłko, cebula, ser i jaja, ale się nie skarżysz. Wystarcza ci to, co masz. Z wiekiem uczymy się cieszyć tym, co mamy. To jedna z niewielu dobrych rzeczy związanych ze starzeniem się.

Niestety, nie jestem już młody. Zbliżam się do wieku, w którym naprawdę dostaje się tylko tyle, za ile się zapłaci.

Im cięższe staje się ciało, tym lżejszy staje się umysł.

Nie poprawiamy się, wkraczając w starość; uczymy się tylko maskować wstydliwe uczynki.