Poczucie, że „wypełniło się”, że już więcej nic stać się nie może, że weszło się już na drogę prowadzącą ku… — Antoni Kępiński

Każdy człowiek, nawet najskromniejszy, zostawia ślad po sobie. Nie da się więc człowieka zamknąć w granicach jego narodzin i śmierci; jego życie zahacza o przeszłość i sięga w przyszłość.

Wykluczenie ze świata społecznego, śmierć społeczna, równa się dla człowieka śmierci biologicznej.

Powiedzenie, że ktoś „umarł ze strachu”, nie jest tylko przenośnią.