Cytaty o płaczu
71 cytatów · 58 autorów
Cytaty
I jak wtedy w czasie drogi krzyżowej na Golgotę, tak i teraz na tej krzyżowej drodze, którą każdy z nas ma przebyć w tym życiu, Matka nasza czuwa nad nami, abyśmy płakać umieli tak, jak należy, aby te łzy, które nieraz cisną się nam do oczu nie były nigdy łzami złości i gniewu, ani smutku i zniechęcenia, ani rozpaczy, ale łzami szczerego żalu kruszącymi to wszystko, co w duszy pozostawało twardego z dawno zadawnionych wad, przemywającymi jej wzrok z tego, co ją zaślepiało najbardziej i pozwalającymi coraz jaśniej w świetle wiary poznawać żądania Boże w celu czynienia pokuty za dawne winy.
s. 103
Nie przepraszaj za płacz. Bez takich uczuć jesteśmy tylko robotami.
Zrozumiałam wtedy, dlaczego nie płaczesz, chociaż bardzo boli: czasami o bólu trzeba milczeć, bo nie da się go wypowiedzieć.
Nie ma sensu płakać, jeśli nikt cię nie kocha. Bo nikt nie przyjdzie.
Panie doktorze, ja się już nauczyłam nie płakać przy złych wiadomościach, niech pan mi przynajmniej nie zabrania płakać przy dobrych!
Dwadzieścia pięć na sto naszych łez wylewanych z miłości, to łzy spontaniczne, ale siedemdziesiąt pięć, to już tylko sztucznie wyciśnięte.
Wszystkim można być w życiu, ale nie beksą.
– Dlaczego się śmiejesz? – Spytał stłumionych głosem.
– Dlatego, że nie płaczę. Dlatego, że nie mogę płakać. Są dwie możliwości w naszym życiu: śmiech albo płacz. A ja się śmieje, bo jest mi z tobą dobrze.
Straciła panowanie nad sobą i zaczęła płakać. Od dawna nie uroniła łzy i zaskoczona uświadomiła sobie, jak bardzo brakowało jej czyjejś czułości. Nie przypominała sobie, kiedy po raz ostatni ktoś pogłaskał ją z porywu serca. Długo płakała, czym ulżyła sobie po ciężkich chwilach smutku i samotności.
Wszystkie łzy wylewane przez kobiety nie zostawiają śladów na tym świecie.
Nie da się tego uniknąć i nie da się tego wyjaśnić. Kiedy kochanek odchodzi, można wypłakać wszystkie łzy, a on nie wróci. Odszedł na zawsze, zabierając ze sobą swoje zrujnowane marzenia, zmiażdżone na pył, i zostawiając po sobie duszę, samotną.
(...) w niedoli skorzy jesteśmy do płaczu. Psy, jelenie, ptaki cierpią w ciszy, nie roniąc łez. Cierpienie zwierząt jest nieme. Ten płacz to pewnie taki sposób na przetrwanie.






















