Pozwólcie nam krzyczeć

Pory roku są największymi rewolucjami świata. Jakże inni byliby ludzie, mając nadzieję na coroczne zakwitanie.

– Dlaczego się śmiejesz? – Spytał stłumionych głosem.

– Dlatego, że nie płaczę. Dlatego, że nie mogę płakać. Są dwie możliwości w naszym życiu: śmiech albo płacz. A ja się śmieje, bo jest mi z tobą dobrze.

Nieproszony gość musi umieć przynajmniej wyjść w porę.

Mundur, który jest celem dla wroga, wśród swoich staje się barwą ochronną.

Zazdrość jest uczuciem najbardziej pobudzającym wyobraźnię.

Ludzie, którzy chcą dla siebie zachować swoje tajemnice, powiększają uczucie samotności.

Nie bądź na mnie zła, Tereso. Ja po raz pierwszy chce z kimś być razem. Tylko ja i on. Kiedy człowiek ma coś po raz pierwszy, staje się niecierpliwy w posiadaniu i nie myśli o niczym więcej.

Będziemy krzyczeć – to jedno nam zostało. Gdy wszędzie jest pusto i ciemno, człowiek musi krzyczeć, żeby drugi człowiek go usłyszał.

Głód podczas wojny daje się łatwiej znieść niż podczas pokoju. Łatwiej znieść i łatwiej wytłumaczyć.