Stanisława Fleszarowa-Muskat

W pytaniach, na które nie ma odpowiedzi, kryje się zawsze jakaś nadzieja.

Jeśli w kobiecie kocha się najbardziej jej wady, muszą być naprawdę wiele warte.

Kobiety muszą trzymać ze sobą… nawet jeśli wypadnie im na pewien czas być przeciwniczkami.

Głównym urokiem żon jest to, że z biegiem czasu zaczynają nam przypominać nasze matki.

Obojętność jest dobrym stróżem cierpienia.

Nie ma nic równie pocieszającego jak starzejący się smutek.

Duma nie jest nigdy dobrym towarzyszem miłości. O ileż więcej szczęścia przysparzają pokorne kapitulacje.

Lekkomyślność to wielka przyjemność. – Ba! Przedtem i w trakcie. Ale nigdy potem.

Czas omija miejsca, które wspominamy (…).

Pory roku są największymi rewolucjami świata. Jakże inni byliby ludzie, mając nadzieję na coroczne zakwitanie.

Ale płacz kobiecy zawsze go wzruszał, przestawał wtedy myśleć, stawał się gąbką osuszającą łzy i zdolny był do wszelkich niedorzeczności.

– Dlaczego się śmiejesz? – Spytał stłumionych głosem.

– Dlatego, że nie płaczę. Dlatego, że nie mogę płakać. Są dwie możliwości w naszym życiu: śmiech albo płacz. A ja się śmieje, bo jest mi z tobą dobrze.