Mo Xiang Tong Xiu

Kiedy uwieczniasz na swoim ciele imię innego człowieka, to są dwie możliwości. Pierwsza: wrogość, o której nie chcesz zapomnieć, druga: oddanie, o którym nie chcesz zapomnieć. Nieważne, o które z tych dwóch chodzi, postronni nie powinni dopytywać.

– Martwiłem się o ciebie, co to ma do rzeczy, czy jesteś słaby, czy silny? – Xie Lian skrzyżował ramiona na piersi, nadal w jego objęciach. – Poza tym relacje z ludźmi opierają się na tym, jak się dogadują, a nie na ich pozycji. Jeśli cię lubię, to lubię cię nawet jako żebraka, a jeżeli nie, to możesz być i cesarzem, a i tak nie będę. Czy nie tak właśnie powinno być?