Cytaty o uśmiechu
34 cytaty · 26 autorów
Cytaty
W uśmiechu wszyscy jesteśmy do siebie podobni.
Uśmiech, tak jak tonacja głosu, to sztuka przenoszenia.
s. 31
Uśmiech nakładany. Uśmiech kradziony z innego uśmiechu. Pozyskiwany czy też zapożyczany. Uśmiech skopiowany. Uśmiech zgwałcony. Przyszywany. Uśmiech bez uśmiechu. Niby jest, a jakby go nie było. To jest kwintesencja dzisiejszego uśmiechu. Uśmiecha się, ale mu nie jest do śmiechu. Takie to czasy przyklejanego śmiechu.
s. 38
Dwa oblicza sztuki. Dwa oblicza natury. Perfekcyjna i koślawa. Cudowny koń i kulawy baran. Dysproporcje pomiędzy tym samym światem. Tylko jak kochać sztukę bez uśmiechu do niej? Jak mogę kochać piękną kobietę bez uśmiechu na jej widok?
s. 51
Czy w uśmiechu zawiera się metafizyczny sens bytu? Przeznaczenie człowieka? Pamięć, która po nim zostaje? Tęsknota, która gna kochanków do siebie? Jednoczy we wspólnym losie na dobre i złe? Co zostaje z człowieka, gdy odchodzi, znika z materialnej części świata? Z pewnością jest to obraz twarzy. Ale jakiej twarzy: przerażonej, modlącej się, wyznającej miłość? Czy obraz pogodnej, uśmiechniętej twarzy, która znalazła swoje miejsce w szeregu życia, wyraża zgodę na los, który jakikolwiek by był, jest jego losem. Ikoną tego, kim stał się.
s. 41
Umiejętność uśmiechania się w obliczu przeciwności losu od dawna uważa się za miarę inteligencji duchowej.
Uśmiechnął się oszczędnie; gdyby oszczędność uśmiechów przynosiła jakieś profity, niechybnie dorobiłby się fortuny.
Dostrzegłem również, że większość osób, uśmiechając się, demonstrowała zęby, i chociaż widziałem w życiu tysiące zębów, teraz wydawały mi się nowym narzędziem, o niezwykłej precyzji, bo nie tylko służyły do gryzienia i przeżuwania kromki chleba, ale także do podobania się.
Wszyscy uśmiechają się w tym samym języku. Tylko uśmiech jest jednakowy na całym świecie. Możesz się uśmiechnąć po angielsku, a będzie to znaczyło dokładnie to samo w Tajlandii.
– Czy mogłaby się tak uśmiechać, gdyby wiedziała o Belsen?
– To dlatego, że oni umarli, my wiemy, że żyjemy. Wiemy, że ten świat istnieje, gdyż przy wybuchu gwiazdy giną tysiące takich światów. To oznacza ten uśmiech; że istnieje coś, co mogłoby nie istnieć.
– W tym uśmiechu jest coś nieubłaganego.
– Nieubłaganego? – Conchis stanął za moim krzesłem i patrzył ponad moją głową. – Prawda. Prawda jest nieubłagana. Ale nie znaczenie prawdy.
Potrzebny jest czyjś uśmiech, aby samemu też się uśmiechnąć.














