Cytaty o miłości do siebie

Im mniej kto znaczy, tym bardziej jego miłość własna wyda się wszystkim wokół niestosowna.

Szacunek dla siebie – coś, co w gruncie rzeczy jest bezcenne.

Jeżeli nie umiesz pokochać samego siebie, jak możesz pokochać kogokolwiek?

Jaime był samotnikiem. Był dzieckiem nietowarzyskim, a później nieśmiałym mężczyzną. Nie lubił sam siebie i być może dlatego uważał, że nie zasługuje na miłość innych. Najmniejszy przejaw troskliwości czy wdzięczności, który mu okazywano, powodował u niego zawstydzenie i sprawiał mu przykrość.

Utrzymywać związek to kierować się miłością własną, nie miłością do partnera.

Więc kogo kochać? Komu wierzyć?

Kto nie zgotuje nigdy zdrad?

Kto naszym łokciem będzie mierzyć

Z usłużną miną – cały świat?

Kto o nas fałszu nie powtórzy?

Kto da przytułek podczas burzy?

Kto się nie zlęknie naszych plam?

Kto się nie znudzi nigdy nam?

– O, ty, co widma szukasz mylnie,

Porzuć wysiłków próżnych rój

I, czytelniku drogi mój,

Samego siebie kochaj silnie,

Boć tylko w sobie – dobrze zważ

– Taki uprzejmy przedmiot masz!

Kiedy połykałam nasenne tabletki, chciałam zabić kogoś, kogo nienawidziłam. Nie wiedziałam, że żyją we mnie inne Weroniki, które umiałabym pokochać.

Jedyny sposób ocalenia marzeń to hojność wobec samego siebie. Trzeba srogo rozprawić się z każdą próbą samokarania, choćby najłagodniejszego. Aby wiedzieć, kiedy stajemy się okrutni wobec siebie, musimy przemienić w ból fizyczny najlżejsze objawy bólu duchowego, takiego jak poczucie winy, wyrzuty sumienia, brak zdecydowania, tchórzostwo. Czyniąc ból duchowy fizycznym, poznajemy zło, jakie może on spowodować.

Na szlachetność wobec siebie zdobywamy się tylko w rzadkich chwilach, gdy zasługujemy na surowość.

Człowiek jest taki, drogi panie, ma dwie twarze: nie może kochać nie kochając siebie.

Miłość własna jest wygodna: wywodzi się z instynktu samozachowawczego i zwierzęta poznałyby ją, gdyby były choć trochę zdeprawowane. Nienawiść do samego siebie jest trudniejsza - celuje w tym wyłącznie człowiek.

[...] zasadę miłości bliźniego wpojono mu bowiem równie głęboko, jak nienawiść do samego siebie i w ten sposób całe jego życie stało się przykładem, że bez miłości własnej niemożliwa jest też miłość bliźniego, że nienawiść do samego siebie jest tym samym co skrajny egoizm i płodzi w końcu tę samą okrutną samotność i rozpacz.