Pani Dalloway

Rzeczy, które się robi się milion razy, stają się przez to bogatsze, chociaż można by powiedzieć, że jednocześnie bardziej wyświechtane.

Tak głupio popisywać się inteligencją! Ludzie powinni mówić tylko o tym, co odczuwają.

Kiedy się kocha (…), nic tak nie dziwi jak obojętność ludzi.

Rekompensata starzenia się (…) polega na tym, że namiętności nie tracą nic ze swej siły, ale człowiek zdobywa – nareszcie! – pewną umiejętność, która nadzwyczajnie poprawia smak życia, umiejętność posługiwania się własnym doświadczeniem, dokładnego zbadania go, obejrzenia ze wszystkich stron, w świetle.

Żaden człowiek nie żyje tylko dla siebie.

Każdy, kto się żeni, wyrzeka się czegoś.

Zdrowie (…) w dużej mierze zależy od nas samych.

Szacunek dla siebie – coś, co w gruncie rzeczy jest bezcenne.

Samotność ma swoje przywileje; w samotności można robić to, na co ma się ochotę.

Ludzie szczęśliwi mają zapasy szczęścia.

Ludzie mają w sobie tyle dobroci, tyle wiary, tyle miłosierdzia, ile im potrzeba, żeby powiększyć rozkosz chwili.

Nie ma zbrodni, jest miłość.