Cytaty o codzienności

Niemcy wypowiedziały wojnę Rosji. Po południu szkoła pływania.

Towarzyszu podróży... zbudowałeś byt swój zasklepiając – jak termit – wyloty ku światłu, i zwinąłeś się w kłębek w kokonie nawyków, w dławiącym rytuale codziennego życia; i choć przyprawia cię on co dzień o szaleństwo, mozolnie wzniosłeś szaniec z tego rytuału – przeciw wichrom, przypływom, gwiazdom i... uczuciom. Dość trudu cię kosztuje, by co dnia zapomnieć swej kondycji człowieka. Teraz glina z której zostałeś utworzony – wyschła i stwardniała: nikt już się nie dobudzi w tobie astronoma, muzyka, altruisty, poety... człowieka... którzy zamieszkiwali może ciebie kiedyś...

Jakże, to się właśnie liczy – zwykłe codzienne sprzęty, rodzina, dla której trzeba gotować, cztery ściany domu, kilka ulubionych przedmiotów. Tysiące szarych ludzi, krzątających się wokół własnych spraw, uprawiających ziemię, robiących garnki, wychowujących dzieci, śmiejących się i płaczących, wstających rano i kładących się spać wieczorem. To oni się liczą, a nie przewrotni aniołowie, którzy chcą zbudować nowy świat, nie bacząc na cudzą krzywdę.

Wdech, wydech, krok za krokiem, obowiązki,

ale bez myśli sięgającej dalej

niż wyjście z domu i powrót do domu.

Świat mógł być odbierany jako świat szalony,

a ja brałam go tylko na zwykły użytek.

I czas Einsteina zależał od zegara miejskiego.

[...] codziennie patrz na świat, jakbyś oglądał go po raz pierwszy.

Relacje między ludźmi budują codzienność, wspólne poranki, nieśpieszne niedziele, te wszystkie momenty, które przechodzą do kartotek najlepszych wspomnień.

Moje radości [...] są wielkie, właśnie dlatego, że zwyczajne.

To brutalna prawda: umierając, zostawiamy niedojedzone herbatniki, niezaparzoną kawę, napoczęte rolki papieru toaletowego i do połowy opróżnione kartony mleka, psujące się w lodówce. Przedmioty codziennego użytku przeżyją nas, dowodząc, że nie byliśmy gotowi do odejścia. Że nie byliśmy wystarczająco mądrzy, dość bystrzy, dostatecznie bohaterscy. Że byliśmy tylko zwierzętami, których zwierzęce ciała przestały pracować bez żadnego planu i bez naszej zgody.

Zbrodnia jest banałem, całe nasze życie jest banałem i nic innego nie rządzi światem jak banał.

Człowiek spędza życie praktycznie w dwóch miejscach: w łóżku i w butach.