Wisława Szymborska

Nie ma rozpusty gorszej niż myślenie.

Umrzeć ile konieczne, nie przebrawszy miary.
Odrosnąć ile trzeba z ocalonej reszty.

Na chwilę tu jestem i tylko na chwilę:
co dalsze przeoczę, a resztę pomylę.

Spytałam go o czasy,
kiedy byliśmy jeszcze tacy młodzi,
naiwni, zapalczywi, głupi, niegotowi.

Trochę z tego zostało, z wyjątkiem młodości
- odpowiedział.

[...] kto patrzy z góry,
ten najłatwiej się myli.