Cytaty o nieobecności

Najgorszą ze wszystkich nieobecności jest poczucie utraconego świata, które nigdy nas już nie opuści.

Nieistnienie, byt paradoksalny, bo tak mocno nieobecny, że aż nad obecny.

Najtrudniejsza jest nieobecność.

Nieobecność to dziwna sprawa. Gdy przyjaciele są nieobecni, ich osobowość zdaje się potężnieć, aż w końcu ich brak staje się dominującym elementem naszego życia (…).

Wszystko jest obok, wszystko jest bez ciebie.

Ale nikt nie przychodzi i myślę sobie, że w zasadzie jest całkiem źle, bo są same braki i to, czego nie ma, jest ważniejsze niż to, co jest. Bo to, że coś teraz jest, wydaje się obojętnie, ani korzyści, ani jakiegoś specjalnego bólu. A do tego, czego nie ma, a mogłoby być, mam wybitnie emocjonalno-osobisty stosunek.

Telefon to dość nędzny substytut. Kiedy odłoży się słuchawkę, nic w ręku nie pozostaje.

Wiem, co to znaczy, jak mężczyzna gdzieś się szwenda po nocy, choć nie ma nigdzie nic do szukania. To jest tak, jakby się w ogóle nie miało mężczyzny, a nawet znacznie gorzej, bo się ma, a faktycznie nie ma.

Odkąd odeszła, miarą mej miłości stał się jej brak. Nocami siadywałem samotnie i paliłem papierosy zastanawiając się, jak to jest: być Sarą.

Strasznie mnie wkurza, kiedy wszyscy mówią, że czas leczy rany, a jednocześnie powtarzają, że im dłużej kogoś nie ma, tym bardziej się za tym kimś tęskni.

Miłość wydawała mi się dobra, taka zwyczajna, jak ją wszyscy rozumiemy, dobra tylko po to, by odczuwać dopiero jej brak.

Prawdziwą naturą najwyższej władzy jest jej wieczna nieobecność.