Cytaty o równowadze

Wojownik potrafi walczyć, ale potrafi także mieszkać we własnym domu.

Kiedy wojownikowi dzieje się krzywda, to zazwyczaj stroni od ludzi, by nie obarczać ich swoim cierpieniem. Jest to postępowanie dobre i złe zarazem. Pozwolić, aby w sercu powoli goiły się rany – to jedno. Natomiast na całe dnie pogrążać się w smutku, z obawy, by nie obnażyć własnej słabości – to całkiem inna sprawa. W każdym z nas istnieje i anioł i diabeł, a ich głosy są bardzo do siebie podobne. Wobec trudności diabeł przekonuje, że łatwo nas zranić, a anioł prosi, byśmy zastanowili się nad sobą, i czasami musi włożyć swoje słowa w usta obcych ludzi. Wojownik utrzymuje równowagę pomiędzy samotnością i uzależnieniem od innych.

Rośliny, a przede wszystkim stare drzewa, maja moc przekazywania harmonii każdemu, kto dotknie ich pnia kręgosłupem, który stanowi część układu nerwowego.

Wsiadając po raz pierwszy na rower, większość z nas porusza pedałami i przewraca się. Potem przejeżdżamy króciutki odcinek drogi i znów się przewracamy. Mimo to niespodziewanie uczymy się utrzymywać równowagę i panować nad rowerem. Nie polega to na gromadzeniu doświadczeń, ale raczej na swoistym „cudzie”, który się dokonuje, kiedy rower „zaczyna prowadzić” jadącego. Rowerzysta godzi się poddać „brakowi równowagi” pojazdu dwukołowego, natomiast początkowy upadek wykorzystuje, by przyjąć właściwą postawę i nabrać rozpędu.

Tylko Pan potrafi łączyć barwy harmonijnie.

Żeby powstał balans, muszą się na początku zważyć siły.

Jak wiadomo, człowiekowi szkodzi zarówno niedobór, jak i nadmiar wrażeń.

Wdzięk jest promieniowaniem wewnętrznej harmonii.

Człowiek nie może żyć tylko dniem, potrzebna mu jest też noc.

Równowaga jest rzeczą absolutnie konieczną [...]. To dotyczy wszystkich dobrych, harmonijnych związków. Równowaga winy, równowaga wstydu i wyrzutów sumienia.

[...] żadna chwila na ziemi nie może być tylko jasna, napięta i dźwięczna; po drugiej stronie planety musi ją równoważyć chwila ciemna, płynna, głucha i skłębiona.