Cytaty o autentyczności
67 cytatów · 49 autorów
Cytaty
Nienawiść znacznie trudniej sfałszować niż miłość. Słyszy się o fałszywej miłości – nigdy o fałszywej nienawiści.
s. 28
Uśmiech nakładany. Uśmiech kradziony z innego uśmiechu. Pozyskiwany czy też zapożyczany. Uśmiech skopiowany. Uśmiech zgwałcony. Przyszywany. Uśmiech bez uśmiechu. Niby jest, a jakby go nie było. To jest kwintesencja dzisiejszego uśmiechu. Uśmiecha się, ale mu nie jest do śmiechu. Takie to czasy przyklejanego śmiechu.
s. 38
Nie powinno być tak wielkiej różnicy między skupieniem modlitewnym a banalnością powszechnych sytuacji, rozmów, zachowań.
Nie trzeba przyjmować pozy, czy zmuszać się do powagi, do jakiejkolwiek sztuczności w zachowaniu.
Trzeba czuć Moją bliskość, uświadamiać Moją obecność zawsze.
s. 144
Ktoś, kto uważa, że nie jest przez nikogo widziany, zawsze zachowuje się śmiesznie.
(…) Zawsze miej odwagę, by żyć. Nigdy nie bój się, że popełnisz błąd. Choćby nie wiem, co się wydarzyło, miej odwagę, by być sobą.
Poszukując autentyczności, nieuchronnie dochodzimy do ściany, której nie sposób pokonać, bowiem nasza ludzka zdolność do autorefleksji i samoświadomości, a co za tym idzie do kreowania i korygowania własnego wizerunku, nieodwołalnie skazuje nas na wygnanie z wymarzonego raju autentyczności. Bylibyśmy zatem autentyczni, śpiąc tylko lub udając się do pustelni bez nadziei spotkania drugiego człowieka? Czyż nie odważniej jest przyjąć perspektywę nieuniknionej autentyczności, która obejmuje to, jacy jesteśmy i co robimy na co dzień, włącznie z naszą zdolności do autorefleksji i z naszym dążeniem do bycia lepszą wersją samego siebie? Niech nas przed tym nie powstrzymają jęki upadającego w gruzy przemysłu wydobywczego autentyczności.
s. 92
Wierzcie mi, gdybym mogła cofnąć czas, kilka rzeczy zrobiłabym inaczej. Nawet w czasie pokoju słono się płaci za bycie tym, kim chce się być, za życie, które jest takie, jakie powinno być. No cóż, wiem jedno: bez względu na wysokość tej ceny warto ją zapłacić.
Człowiek musi być prawdziwy, bo tylko w ten sposób możemy naprawdę rozpoznać swoje uczucia.
Może każdy człowiek zrywa kolejne warstwy, jedną za drugą, ale nigdy nie odsłania prawdziwej twarzy, która staje się coraz mniejsza i mniejsza, aż w końcu w ogóle znika.
Wiemy jak strasznie banalni są ludzie, którzy wiecznie polują na oryginalność.
s. 87
Łatwo teraz zrozumieć skąd pochodzi i jaką ma wartość ten zarzut, że św. Tomasz był myślicielem mało oryginalnym. W nowożytnym znaczeniu tego wyrazu aniby chciał, ani mógł nim być. Potężny, uniwersalistyczny jego umysł, czuły w najwyższym stopniu na prawdę, ale jednocześnie pełen szacunku dla wszystkich kształtów przejściowych, w jakich przejawiała się ona w ciągu wieków, miał za zasadę nie szukać najpierw tego, co odróżnia i daje pozory oryginalności, ale iść najpierw do tego co łączy, co wspólne, co można uważać za cząstkę wspólnego i trwałego dobytku myśli ludzkiej.
s. 87
Zasłaniamy się muzyką po to, by się odsłonić.


















