Cytaty o snach

Czy oddechu jej ileż to się po nocach nasłuchało, że nieraz nawet ci się śniło to samo co jej, bo gdy tak ciało przy ciele tyle lat, to i sen się śni już jeden, bo po cóż dwa osobne?

W zasadzie nie pamiętam swoich snów. W zetknięciu ze światłem dziennym plącze się nitka scenariusza i obrazy bezpowrotnie się roztapiają. To może prawo komy. Ponieważ nigdy nie powraca się do rzeczywistości, sny też się nie ulatniają, lecz gromadzą i łączą w długą fantasmagorię, powracają jak serial.

Z latami nauczyłam się rozszyfrowywać kody i rozumieć klucze snów, teraz ich przesłania są bardziej klarowne i służą mi do wyjaśniania tajemniczych sfer mojego życia codziennego

Logika nie ma nic wspólnego z moimi koszmarami ani z tą rzeczywistością, w jakiej żyjemy.

Sen jest czynnością bardziej gwałtowną, niż nam się wydaje. (…) Koncepcja, iż śpiąc „odpoczywamy”, również może być złudzeniem związanym z upływem czasu. Rozpatrując każdy odcinek czasowy z osobna, uświadamiamy sobie, że nasze uśpione ciała przejawiają znacznie większą aktywność, niż gdy czuwają; szybko poruszamy oczami, mamy halucynacje, podniecamy się seksualnie…

Każdy symptom ma swoja przyczynę, swoje źródło. Nawet koszmary są potrzebne, żeby maszyna mogła funkcjonować.

Jedyne życie wieczne, jakie posiadamy, polega na zaludnianiu snów innych ludzi.

Życie to tylko sen we śnie.

(…) sny przetwarzają rzeczywistość w obrazy symboliczne, lecz niekiedy, choć dalekie od realizmu, bywają wprost trywialnie dosłowne.

golę się w łazience

otwieram drzwi

inkasent wręcza mi rachunek za gaz i elektryczność

nie mam pieniędzy wracam do

łazienki

rozmyślając

nad liczbą 63,50

podnoszę oczy i wtedy widzę w lustrze

twarz moją tak realnie że budzę się z krzykiem

– Tato, czy myślisz, że sny mają jakiś sens? – Oczywiście, synu. Sny nie mówią nam o tym, co się zdarzy, ale o tym, co dzieje się teraz. Nie mówię o przyszłości, ale odkrywają teraźniejszość, dokładniej niż wszelka myśl. Twoje sny podpowiadają ci, kim jesteś, zwłaszcza po dniu, który zamącił ci w głowie i zdruzgotał, zmuszając do obowiązków i do podporządkowania się regułom. Życie na jawie pogrąża nas w niebycie, bowiem rozprasza nas i każe patrzeć na innych. Tylko sen odsłania nas takich, jacy jesteśmy naprawdę.

Śnimy o lataniu, być może dlatego, iż zapamiętaliśmy je z czasów, gdy zanim się jeszcze narodziliśmy, egzystowaliśmy w niebiańskim królestwie. Lecz żyjąc na ziemi, nie potrafimy już tego pojąć.