Cytaty o miłości

[...] miłość trzeba budować, odkryć ją to za mało.

Nie da się zmierzyć miłości, tak jak mierzy się długość drogi lub wysokości budynku.

Miłość bowiem żąda odrobiny przyszłości.

[...] wiedzieliśmy wszyscy, świadomie lub nie, że nie ma miłości, której nie przerasta miłość większa, i zgadzaliśmy się mimo to z mniejszym lub większym spokojem, że nasza jest średnia.

Ale brutalna i przedłużająca się rozłąka pomogła im upewnić się, że nie potrafią żyć z dala od siebie, i wobec tej prawdy, która nagle wyszła na jaw, dżuma była drobnostką.

Jeśli kto kocha tylko piękno i czystość, to kocha zaledwie połowę istoty.

Może się przecież zdarzyć, że się jedno z drugim pomylą, nikt nie wie naprzód, kto jest komu przeznaczony, bo i przeznaczenia się mylą, z przeznaczeniem jak z dniem, chwalić go dopiero trzeba po zachodzie słońca.

Była strasznie tchórzliwa i śmiertelnie bała się mężczyzn, toteż właśnie ze strachu i zmieszania stale trafiała z jednych męskich objęć w drugie.

Mogę szanować tych, których nie lubię, lub tych, którzy są mi obojętni. Ale kochać? [...] Miłość to trudna rzecz, nie można jej wywołać ani kontrolować, ani też zmusić, aby trwała.

Rozumiesz, że mam wgląd w siebie i jeśli potrzebuję np. samotności, to dlatego, że chcę coś przemyśleć, a nie dlatego, że mam Cię dość czy przestałam Cię kochać.

Ach! [...] Przez wiele stuleci szukałam szczęścia, i nie znalazłam go, szukałam sławy, i ominęła mnie, szukałam miłości, i jej nie zaznałam. Życie i jego sąsiadka, śmierć, są lepsze. Znałam wielu mężczyzn i wiele kobiet [...] lecz nikogo nie rozumiałam.

Paradoksalnie [...] w samotności i udręce dorastania, nauczył kochać się ludzi.