Cytaty o głodzie

Poniżej pewnego poziomu nie można być człowiekiem. Można posiadać wszystkie cechy człowieczeństwa, trzymać się, ale kosztem potwornych wysiłków, paczących na pewno duszę. Posiadanie lub otrzymanie pewnej kultury bez równoczesnej możliwości częściowego choćby zaspokojenia potrzeb, które ona rodzi, prowadzi ludzi do zboczeń mniej lub więcej niebezpiecznych dla otoczenia. Głodomory moralne lub duchowe są daleko niebezpieczniejsze niż głodomory fizyczne. Głód fizyczny łatwiej zaspokoić, głód duchowy trwa i nawet rośnie, gdy tamten został zaspokojony.

Głód podczas wojny daje się łatwiej znieść niż podczas pokoju. Łatwiej znieść i łatwiej wytłumaczyć.

Zignorować pustkę w żołądku i zabić głód obojętnością.

To straszne patrzeć z bliska na głód.

(…) nic tak jak pusty żołądek nie zdemaskuje mitu o uszlachetniającym efekcie głodu duchowego.

Głodującym narodom nie psują się zęby, bo nie mają na cukier.

– Chcemy jeść! – rozdarła się jakaś kobieta.

– Chleba! – zagrzmiał stojący za jej plecami mężczyzna. – Chcemy chleba, bękarcie!

W jedno uderzenie serca okrzyk pochwyciło tysiąc głosów. Zapomniano o królu Joffreyu, królu Robbie i królu Stannisie. Panował wyłącznie król Chleb.

Nie wiem dlaczego tak jest na świecie, proszę pani, że głód i strach czynią wszystkich posłusznymi.

(…) nie wolno robić zakupów na głodno!

Głodnemu człowiekowi podoba się w sklepie wszystko. Kupi dwa razy więcej niż mu potrzeba. Kupi na zapas. Kupi coś, co bez tego głodu w życiu by mu do głowy nie przyszło i niech się cieszy, jeśli jest to coś, co może postać i nie zepsuje się zbyt szybko.(…) Zakupów nie należy też robić w pośpiechu.

Chudnie się od głodu przetrzymanego.

Głodny chłop do żadnej pracy się nie nadaje.

Dzieci próbowały przemówić ludziom do sumienia i przekonywały: „Jesteśmy naprawdę bardzo, bardzo głodne. Od dawna już nic nie jadłyśmy. Dajcie nam kawałeczek chleba, a jeśli nie chleba, to przynajmniej jednego kartofla czy cebulę, byśmy mogły przeżyć chociaż do jutra”.

Ale prawie nikt nie miał tej jednej cebuli, a nawet gdyby ktoś ją miał, to nie miał serca. Wojna zamieniła je w kamień.