Wielki las

„Będziemy szczęśliwi, szczęśliwi, szczęśliwi” – powtarzał sobie w myślach, bo tego był już pewien, że własne szczęście można osiągnąć jedynie przez cudzy ból i cudzą troskę.

Nie ma kwiatów bez kupy łajna, nie ma befsztyku bez zamordowanego wołu.

Nie wiem dlaczego tak jest na świecie, proszę pani, że głód i strach czynią wszystkich posłusznymi.

Za długo przebywał w lesie, żeby nie wiedzieć, że tylko ten żyje, kto jest bliżej słońca i innym coś odbiera.