Mistrz gry

Jeśli myślisz, że jestem podły, oznacza to tylko tyle, że posiadam władzę, której ty nie masz.

Doskonałość ma za cel wyłącznie siebie samą: jest zatem zbyt przewidywalna.

Miłość jest pułapką: (…) stawia nas twarzą w twarz z pięknem po to jedynie, aby uświadomić nam, że nie jest wieczne.

Śmierć (...) to także to, co przydaje piękna doskonałości: jak można by docenić chwilę obecną, gdyby nie fakt, że naszym przeznaczeniem jest sczeznąć i zgnić.

Pułapką jest to, że doskonałość jest najbardziej nudną z zalet.

Człowiek równie mało wie o naturze Boga, co karaluch o naturze człowieka.

My ludzie jesteśmy zawsze o włos od obłędu.

pod wpływem autentycznego poruszenia słowo ustępuje zawsze miejsca milczeniu albo łzom.

W szaleństwie nie ma nic do rozumienia.

W rzeczywistości i dobro, i zło to dwa nonsensy. To dwie hipostazy.

Ten, kto ma władzę posiada nie tylko moralność, lecz również prawdę o swoim czasie.

To niebezpieczeństwo, które grozi każdemu artyście: chcieć, żeby za wszelką cenę pokochano jego dzieło.

Urok metafizyki wypływa przede wszystkim z ponurej atmosfery, którą wokół siebie roztacza.

To zawsze niesamowita przyjemność mówić źle o swoim bliźnim, żeby pokazać, że jesteśmy lepsi.

Będziesz żył i umrzesz sam, a twoje życie stanie się tym, co mogłeś z nim zrobić.

Prości ludzie najbardziej boją się małych cudów.

Metafizyka to perwersja dla leniwych.

W istocie dzienne światło współczesności zanadto oślepia i nie bardzo wiadomo, jak się nim posługiwać, zatem żongluje się słowami, wierząc, że języki obdarzone są jakąś wrodzoną mądrością, niczym szczątki kopalne i jako takie mogą pomóc zrozumieć współczesny ból egzystencjalny.

Istoty ludzkie wiedzą, że umierają, więc są wolne.

To, co się przydarzyło, wydaje nam się bardzo ważne, a każdy szczegół wydaje się niezbędny, nawet jeśli niektórzy tego nie zrozumieją.

Najważniejsza jest władza: to władza ustala moralność człowieka; moralność jest zawsze moralnością zwycięzcy.

Nic nie jest tak straszne jak wieczność.