Cytaty o cudach

Rzecz nieprawdopodobna jest najbardziej podobna do cudu.

Jak mnie dziecko do zdrowia powróciłaś cudem

(Gdy od płaczącej matki, pod Twoją opiekę

Ofiarowany, martwą podniosłem powiekę;

I zaraz mogłem pieszo, do Twych świątyń progu

Iść za wrócone życie podziękować Bogu),

Jakże bezgłośne są prawdziwe cuda! Jak proste są najważniejsze wydarzenia!

Sam widziałem raz cud. Było to wtedy, gdy obeszło się bez cudów.

Dla tych, którzy nie potrafią się dziwić, nie ma cudów.

Człowiek przyzwyczaja się do cudownych rzeczy. Traktuje je jako coś oczywistego. Może próbować tego unikać, lecz i tak nie da rady. Po prostu cudów jest za dużo. Są wszędzie.

[...] człowiek ma naprawdę zdumiewającą zdolność przywykania do różnych rzeczy, nawet jeśli ich nie rozumie. Pojawia się kometa i pół świata zaczyna lamentować, że koniec świata, że Apokalipsa, ale gdyby ta kometa została na niebie pół roku, nikt by jej nie zauważał. Wielkie mi co.

Och, ludzie ciągle potrzebują rzeczy niezwykłych, cudów, szaleństw. I po co? Żeby z jeszcze większą gorliwością akceptować swoje zwyczajne życie.

Za tydzień będzie to [...] coś oczywistego. [...] Tak to bywa z cudami. Nie ma co na to pomstować; taka już jest ludzka natura.

[...] cuda nigdy nie są tanie [...].