Cytaty o wieczności

52 cytaty · 38 autorów

Cytaty

  1. Zawsze bałam się wieczności; wyobrażam ją sobie jako coś ogromnego, niezbyt sprzyjającego ponownym spotkaniom [...].

    s. 124

  2. Mój kochany zapytał mnie: czy zawsze będziesz mnie kochała? Odpowiedziałam: jeśli wieczność jest chwilą pomiędzy moim sercem pustym a moim sercem wezbranym z miłości, nigdy nie będzie czasu, w którym nie kochałabym ciebie

    Jeszcze jedno wspomnienie, * * * (Mój kochany zapytał mnie) · s. 91

  3. Społecznie ustalony kult rzeczywistości wiecznej: to sformułowanie jest chyba najbliższe temu, co mam na myśli, gdy mówię o religii.

  4. Życie człowieka jest świadomą cząstką wieczności. Cudowną, właśnie, ze względu na tę świadomość.

  5. Jak dobrze przez moment nie istnieć istnieniem swoim przyziemnym, zlać się z kosmiczną mocą trwania na posterunku wieczności. Dać się temu uczuciu wchłonąć. W niebo wznoszą się tylko byty lekkie.

    s. 14

  6. Jeżeli spojrzymy na kwestie nieśmiertelności w kategoriach, powiedzmy, metafizycznych czy z religijnego punktu widzenia, to teoretycznie człowiek, podróżując po tym łez padole, dąży do nieśmiertelności. Swego czasu doszłam do wniosku, że nieśmiertelność to nie jest od dzisiaj do nieskończenie w przyszłość, tylko to jest jakieś istnienie poza kategorią czasu. W nieśmiertelności nie ma znaczenia, czy coś trwa sekundę, czy godzinę, bo nie ma trwania, nie ma czasu.

    s. 230

  7. Nigdy. Myśleć o słowie „nigdy”, to jak patrzeć w dziurę bez dna. Nie można tego zrozumieć. Wieczność. Nieskończoność.

  8. Chyba to właśnie jest wieczność. Po prostu jeden długi ciąg takich „teraz”. I chyba też wszystko, co można zrobić, to spróbować żyć jednym teraz w danej chwili, nie zawracać sobie głowy poprzednim teraz albo następnym teraz.

  9. Popatrz, tak jest każdego dnia. Najpierw wschodzi Wenus, a potem słońce. To się nigdy nie zmienia. Wszystkie ważne rzeczy – te naprawdę ważne – są wieczne. Wiemy, że są, i możemy im być za to wdzięczni.

  10. Nic nie żyje długo, z wyjątkiem ziemi i gór…

  11. Często zastanawiało mnie to, że każdy nasz król (…) poświęcał tak znaczna część swojego żywota i majątku wznoszeniu obszernych, wiecznotrwałych grobowców z granitu i marmuru, podczas gdy za życia nie przeszkadzało mu zamieszkiwanie w pałacu o ścianach z gliny i krytych strzechą dachach.

  12. Kochać na zawsze to żyć wiecznie.