Cytaty o nudzie

94 cytaty · 66 autorów

Cytaty

  1. Czas wlecze się niemiłosiernie. Gdyby człowiek miał przez całe życie trzymać wartę na śniegu, zdawałoby mu się, że żyje z pięćset lat.

    wypowiada William Knott (Wont) · 2. Najdłuższa noc · s. 94

  2. Najboleśniejsze chwile to nie te, które spędzamy z nieciekawymi ludźmi, lecz raczej te spędzane z nieciekawymi ludźmi, którzy usilnie starają się być interesujący.

    s. 25

  3. Potrzeba wielu umiejętności, aby być cnotliwym, nie będąc nudziarzem.

    s. 127

  4. W sytuacji zagrożenia życia najgorsze czasem bywa to, że można się zanudzić na śmierć.

    s. 238

  5. (…) uważał, że życie dziewięciolatka w dzisiejszych czasach jest piekielnie nudne i że bardzo trudno o jakąś porządną przygodę. Zwłaszcza kiedy na każdym kroku ktoś cię pilnuje: jak nie rodzice, to nauczyciele albo babcie, albo w najgorszym wypadku nianie z internetu.

    s. 17

  6. Zajęcie jest dobre. Ruchy rękami, nachylanie, składanie, sapanie przy dźwiganiu. Gorzej z nicnierobieniem, ciszą, mrokiem, i jak nie można od tego zasnąć.

    s. 105

  7. Poranek jakby oklapł i postanowił trwać kilka lat.

  8. – Jest jak nocny stolik – kwitowała Wren.

    – Zawsze przy mnie stoi.

    – … żebyś mogła odłożyć na niego gazetę.

    (…)

    – Lubię Abla. Jest taki stabilny.

    – Właśnie opisujesz nocny stolik…

  9. Impreza jest zawsze tylko tak nudna, jak nudni są goście.

  10. Czasami myślę, że wolałabym się bać niż nudzić. Kiedy się boisz, przynajmniej wiesz, że żyjesz.

  11. (…) kiedy komputery staną się twoim jedynym życiem, jedynym totemem odstraszającym klątwę nudy, wtedy prędzej czy później granica między tymi dwoma wymiarami zniknie i postacie z Błękitnej Pustki zaczną pojawiać się w Realu.

    Czasem są twoimi przyjaciółmi.

    A czasem nie.

  12. Wszyscy byliśmy ogłuszeni nudą. Było rzeczą niemożliwą uciec przed nią, przed jej nieustannym dudnieniem i migotaniem. Niczemu już się nie dziwię. Może ściana była także tylko ostatnią rozpaczliwą próbą jakiegoś umęczonego człowieka, który musiał wybuchnąć albo popaść w obłąkanie.