Cytaty o plotkach

Miasteczko wie wszystko. Plotki rozchodzą się szybciej niż zasiłek dla bezrobotnych, ciszej niż szept w kolejce do spowiedzi. Wzbogacane tysiącami telefonów komórkowych, telefonów stacjonarnych, maili i stron internetowych, stanowią bezprecedensowy przykład absolutnie spontanicznego społeczeństwa informatycznego.

Miasteczko widzi wszystko. Setki par oczu czuwają za szybami mieszkań w najczarniejszą noc. Stanowiska obserwacyjne są wszędzie. Obserwatorzy reprezentują obie płci, wszelakie kategorie wiekowe i społeczne. Są najstarszą i największą armią wolontariuszy.

Po pewnym czasie wszystko staje się publiczną tajemnicą.

Tłum, który w obliczu determinacji, jedności i siły jest z natury uległy, gdy tylko ujrzy oznaki wahania, niezgody, czy słabości, staje się bezczelny i zuchwały a niekiedy wręcz nikczemny, i wystarczy, by kilku osobników, pod osłoną anonimowości, rozpuściło pogłoski podsyciło pamięć krzywd lub stworzyło nadzieję rabunku, by w najspokojniejszych wodach rozpętał się sztorm, który nie oszczędzi niczego na swej drodze.

To małe miasto, a my obracamy się w ciasnym kręgu, gdzie wszyscy wszystkich obserwują przez dziurkę od klucza. Towarzyska pornografia! (…) Gdybym mogła, natychmiast wyjechałabym na koniec świata.

(…) nasi najokrutniejsi wrogowie, to nie ci, co nam przeczą i starają się nas przekonać, ale ci, co powiększają lub wymyślają nowiny zdolne nas zasmucić, strzegąc się dać im pozór usprawiedliwienia, które by zmniejszyło naszą zgryzotę i wzbudziłoby może w nas nieco szacunku dla obozu, który oni silą się nam pokazać, ku naszej tym większej udręce, jako okrutny i triumfujący zarazem.

Żadne z nich nie zadało sobie trudu, żeby zdementować tę plotkę, cała sprawa umarła śmiercią naturalną.

Grzebanie kijem w brudzie tylko go roznosi.

To zawsze niesamowita przyjemność mówić źle o swoim bliźnim, żeby pokazać, że jesteśmy lepsi.

Jedyny sposób na zduszenie ognia to go nie podsycać. Choćby hulał nie wiem jak, to gdy brak nowych wieści, gdy nic go nie rozpala, sam zgaśnie. Ludzie wciąż powtarzają ten sam błąd, sądząc, że zduszą pożar słowami, bo są bardzo sprytni i ich wyjaśnienia podziałają jak woda. (…) Wszystko, nawet najpiękniej sformułowane zaprzeczenia, podtrzymują płomienie, podsycają je.

Plotka karmi się niewiedzą.

Ludzie zawsze dojrzą to, co ich w ogóle nie powinno obchodzić.