Wojciech Kłosowski

Zemsta to nie szabla, którą trafiasz precyzyjnie tego jednego. Zemsta to dębowa ława, którą młócisz po pijanemu. Nie widzisz ile głów roztrzaskałeś, tylko się domyślasz. Więc przestajesz myśleć.

Fanatyzm i zazdrość spadają znienacka jak jastrząb.

Powiadają, że kto mówi prawdę, powinien mieć w pogotowiu osiodłanego konia przed drzwiami.

A jak powiadają mądrzy ludzie, każda wizyta sprawia radość. Jedna już samym przybyciem gości, a inna dopiero ich wyjściem.

Regularność to przewidywalność. Wystarczy odgadnąć regułę, która ją porządkuje. (…) Chyba, że zakłócona regularność ułoży ci się sama w jakąś nową regularność, odruchowo, bezwiednie. Niewielu ludzi rozumie, jak głęboko jesteśmy zaplątani w różne regularności i symetrie. Wydaje mi się, że bardzo trudno jest ułożyć coś prawdziwie nieregularnego.

Wiadomo, kobieta i mulica zawsze są łase na pieszczoty.