Cytaty o wstręcie

Jeśli uważasz, że jesteś wyemancypowana, rozważ pomysł spróbowania smaku swojej krwi miesięcznej – jeżeli przy tej myśli robi ci się niedobrze, to wierz mi, kochana, długa droga przed tobą.

Węszę. Jak czujny pies poszukuję prób zawłaszczenia, co moje. A potem za każdym razem brzydzę się sobą za to przeprowadzone cichaczem śledztwo.

Naszemu istnieniu odmówiona jest niewinność, nigdy nie nastaje w nim wiosna, pragnienia zawsze splatają się z nienawiścią do siebie i wstrętem.

Kiedy jesteśmy zdrowi, to w obliczu zjawisk odrażających trwoga nas ogarnia i mdłości.

Spierać się z kacykami, tolerować kacyków, posługiwać się kacykami – tego nigdy robić nie potrafiłem. Budzili we mnie wstręt, bo na szczeblu prowincji reprezentowali wszystko to, czego n i e chciałem widzieć w polityce.

W życiu publicznym trzeba nauczyć się panować nad strachem, w życiu małżeńskim trzeba nauczyć się panować nad wstrętem.

Wolałbym się powiesić niż jeść z nim obiad.

Nowe, nieprzezwyciężone uczucie z każdą chwilą opanowywało go coraz bardziej: był to jakiś bezmierny, prawie fizyczny wstręt do wszystkiego, co napotkał i co go otaczało, wstręt przekorny, zły i nienawistny. Wstrętni mu byli wszyscy przechodnie, wstrętne mu były ich twarze, ruchy, kroki.

Korzeniem wszelkiej odrazy jest odraza do samego siebie.