Cytaty o wierze

(…) wiara nie jest czymś wyłącznie na dobre czasy i jasne dni. Czym jest zaufanie… czym jest wiara, jeśli porzucasz ją po klęsce?

– (…) Mnie tata przez całe liceum powtarzał, że bez matury da się żyć, ważne, żebym nauczyła się pierogi lepić, to chociaż z głodu nie umrę. Za to teraz w kółko roztrząsa, co to będzie, jak genialny Niedaś zrobi doktorat. A ta sierota nawet obiadu w lodówce nie potrafi znaleźć, jak mu się garnek na inną półkę przestawi.

– Po prostu w niego wierzą, Salomeo.

– No to tak trochę jakby bez podstaw.

– Bo też na tym właśnie polega wiara – zauważyła spokojnie pani Matylda. – W przeciwnym razie byłaby wiedzą. Dostrzegasz różnicę? Twoi rodzice są pewni, że sobie w życiu poradzisz. Co prawda wykazujesz wyjątkową skłonność do fizycznych urazów, ale za to masz głowę na karku i mocny kręgosłup. A co do Niedasia… Cóż. W niego pozostaje im tylko wierzyć.

Robyn nauczyła mnie czegoś bardzo ważnego: że trzeba w coś wierzyć. Brzmi prosto, prawda? Lecz wcale nie jest proste.

Dziwne: jeśki kiedykolwiek w życiu miałam prawo czuć się osamotniona, to właśnie wtedy. Ale poczucie osamotnienia mnie opuściło. Miałam wrażenie, że obok mnie w celi jest jakaś siła – nie osoba, lecz właśnie siła – i czułam, że istnieje inny świat, inny wymiar, który będzie nade mną czuwał. Nie mówię o żadnym miejscu, do którego miałam trafić, nie o to chodziło. Myślałam raczej: „To nie jest jedyny świat, to tylko jeden aspekt całości, nie wyobrażaj sobie, że nie ma nic poza nim”.

W kwestii wiary wychodził z założenia, że skoro się czegoś nie wie na pewno, nie warto zgadywać.

Módlmy się. Błogosławiony niech będzie Pan, który wskrzesił w nas nadzieję. Chociaż nas ciężko dzisiaj doświadcza, radujmy się, bo wiara nasza, cenniejsza niż złoto, wyjdzie z tej próby umocniona, abyśmy stali się godni ujrzeć Pana, gdy do nas powróci.

To jest dziwne stronnictwo, cezarze. Walczy jedną tylko bronią: przeświadczeniem, że nie ma śmierci.

Najważniejsze jednak, że do cnót kardynalnych, które uznawali niektórzy filozofowie greccy, takich jak roztropność, sprawiedliwość, męstwo i umiarkowanie, chrześcijaństwo dodało trzy powiązane ze sobą cnoty „teologalne”: wiarę, nadzieję i miłość, które nabierają treści w perspektywie bytu absolutnego, Boga Stwórcy. Wiara polega nie tylko na uznaniu istnienia Boga, ale także na tym, że uzasadnia On wszystko, co istnieje, w prawdzie, dobru i pięknu.

Po mniej więcej 10 latach takiej sytuacji albo wierzysz w mistrzostwo, albo nie, tak, jak w Boga. Rzecz jasna, uznajesz, że to możliwe i usiłujesz szanować poglądy tych, którym jakoś udało się zachować wiarę.

Wiedza jest nietrwała – powtórzył kapitan – w przeciwieństwie do wiary.

– Wiedza polega na ciągłej weryfikacji.

– A wiara jest stabilna (…).

Kochałem matkę, ale kiedy stałem się wierzący, wyrósł między nami mur. Pochodziła z Rosji i była ateistką. Ludzi wierzących uważała za nawiedzonych fanatyków.