Jutro 3. W objęciach chłodu

W życiu nigdy nie wiadomo, co może się za chwilę stać.

Strach jest jak choroba, gorączka, która przejmuje nad tobą kontrolę.

Na tym polega największy kłopot z naszymi politykami: nie wierzą w nic prócz własnej kariery.

Odczuwałam wszystkie silne emocje, jakie istnieją: miłość, nienawiść, zazdrość, wściekłość. Największą z nich wszystkich jest jednak strach.

Tam, gdzie jest życie, jest jednak i nadzieja.

Zmienia nas wszystko, co nam się przydarza.

Jedną z cech popadania w obłęd jest to, że człowiek tego nie zauważa.

Sprawiedliwość i niesprawiedliwość to jednak argumenty dla umysłu – emocje nie mają pojęcia o tym, co jest sprawiedliwe, a co nie.

Mój umysł nie mógł odróżnić rzeczywistości od iluzji. Zupełnie jakbym miała koszmary, tyle że na jawie.

Po policzku spłynęła mi łza, prawdziwa łza. Otarłam ją ze złością. Nie chciałam okazywać strachu. Chciałam go zachować dla siebie: w sercu burza, ale na twarzy pustynia. Tylko w ten sposób mogłam zachować jakąkolwiek siłę.

Czasami myślę, że wolałabym się bać niż nudzić. Kiedy się boisz, przynajmniej wiesz, że żyjesz.

Nie wszystko zależy od szczęścia.

Robyn nauczyła mnie czegoś bardzo ważnego: że trzeba w coś wierzyć. Brzmi prosto, prawda? Lecz wcale nie jest proste.

Dziwne: jeśki kiedykolwiek w życiu miałam prawo czuć się osamotniona, to właśnie wtedy. Ale poczucie osamotnienia mnie opuściło. Miałam wrażenie, że obok mnie w celi jest jakaś siła – nie osoba, lecz właśnie siła – i czułam, że istnieje inny świat, inny wymiar, który będzie nade mną czuwał. Nie mówię o żadnym miejscu, do którego miałam trafić, nie o to chodziło. Myślałam raczej: „To nie jest jedyny świat, to tylko jeden aspekt całości, nie wyobrażaj sobie, że nie ma nic poza nim”.

Jeśli chcesz ukryć książkę, schowaj ją na regale.

Wiedziałam, że bardziej niż kiedykolwiek jestem teraz zdana na siebie. Tłumaczyłam sobie, że mam umysł, wyobraźnię, pamięć, uczucia i ducha. To ważne i potężne atrybuty.

Czasami życie naprawdę przypomina film.

Może pewnego dnia znowu zacznę myśleć o przyszłości. Na razie tylko wspominam przeszłość. Teraźniejszości nawet nie zauważam.

Mali ludzie potrafią robić wielkie rzeczy.