Bunt barbarzyńców

(…) na pytanie, gdzie był Bóg w Auschwitz czy na Kołymie, istnieje dość prosta odpowiedź: był tam, gdzie przegnali Go ze swojego sumienia ludzie dopuszczający się tych straszliwych zbrodni.

Kiedy myślimy o kataklizmach, jakie spotkały świat w minionym stuleciu, pamiętamy na ogół, że kilkadziesiąt milionów ludzi straciło życie w wyniku dwóch wojen światowych, a dalsze około 100 mln w rezultacie zbrodni nazistowskich i komunistycznych. Tymczasem z danych Johnston’s Archive wynika, że w latach 1920–2005 dokonano na świecie co najmniej 945 mln aborcji.

Szary człowiek zaczął żywić szczególne podejrzenia wobec filozofii w czasie, gdy marksiści uznali, że celem filozofii jest zmienianie świata, po czym zmienili go w miejsce nie do życia.

We współczesnej „Szkole im. Poncjusza Piłata” wykłada się liczne nauki. Jest tam historyzm, zdefiniowany ironicznie przez Leszka Kołakowskiego jako sąd, „że dziś to prawda, a jutro co innego”, jest pozytywizm („żebyś nie tracił czasu na głupie pytania, np. dlaczego coś jest takie czy inne lub co jest dobre albo złe”), postmodernizm („że wszystko wolno”), relatywizm („że może być tak, a może być owak”), filozofia Nietschego („że wszystko ze wszystkim się bije i tak już zawsze będzie, a sensu to żadnego nie ma”), dekonstrukcjonizm („że co by się nie mówiło, to i tak nic to nie znaczy”), a także egzystencjalizm („że i ty możesz być postacią tragiczną”; to wszystko określenia Kołakowskiego).

Jeśli wierzymy, że był on Synem Bożym, to jaki sens miała Jego niewinna śmierć na krzyżu, jeśli nie przyjąć, że niewinne cierpienie ma moc odkupieńczą?

Dla genderystów homoseksualizm ma bowiem charakter genetyczny i nie daje się zmienić pod wpływem społeczeństwa i kultury. Akcje informacyjne o możliwości terapii homoseksualistów są blokowane, tak jak stało się to w 2014 roku z akcją Core Issues Trust w Wielkiej Brytanii. Jej szef, dr Mike Davidson, były gej, twierdzi, że homoseksualizm jest bardziej sprawą wyboru niż genów i jest z tego powodu nieustannie atakowany przez środowiska gejowskie.

W całym świecie zachodnim aktywiści gejowscy dążą do zakazania terapii osób homoseksualnych, gdyż promują swoje zachowania jako coś normalnego. Tymczasem doświadczenie [Gerarda van den] Aardwega wskazuje, że u dużej części homoseksualistów poddanych terapii można przywrócić pociąg do płci przeciwnej.

Bardzo wielu współczesnych „intelektualistów”, a więc dziennikarzy, ludzi biznesu, gwiazd rocka, aktorów i innych celebrytów, powiada „nie dam sobie narzucić żadnych poglądów” i oskarża Kościół o terror umysłowy i moralny, o zmuszanie ludzi do przyjmowania Dobrej Nowiny. Przypomina to nieco opór sennych dzieci przed pójściem spać lub ich zimną zajadłość w zamykaniu buzi przed łyżeczką zupy serwowanej przez troskliwą babcię.

Najważniejsze jednak, że do cnót kardynalnych, które uznawali niektórzy filozofowie greccy, takich jak roztropność, sprawiedliwość, męstwo i umiarkowanie, chrześcijaństwo dodało trzy powiązane ze sobą cnoty „teologalne”: wiarę, nadzieję i miłość, które nabierają treści w perspektywie bytu absolutnego, Boga Stwórcy. Wiara polega nie tylko na uznaniu istnienia Boga, ale także na tym, że uzasadnia On wszystko, co istnieje, w prawdzie, dobru i pięknu.