Cytaty o szaleństwie

Zwariować, o czym świat wcale nie wie, to znaczy wniknąć w baśń, w rzeczywistą baśń życia, a to jest właśnie szczęście.

To naprawdę straszny paradoks: umysł zakochuje się w psychozie. Urok zła, tak to nazywam.

Obłęd różnego rodzaju znajduje pokrzepienie wśród książek.

Wszyscy jesteśmy szaleńcami. Jesteśmy niemogącymi zaznać spokoju upiorami, które nie potrafią odnaleźć drogi do domu.

Wszyscy wypracowaliśmy jakieś metody radzenia sobie z szaleństwem.

Azyl, (...), to zdradliwe słowo. Przy jednym oddechu oznacza sanktuarium, miejsce schronienia, bezpieczną przystań. Przy następnym jego znaczenie zapętla się: azyl staje się przytułkiem, zakładem dla obłąkanych, dziurą, w której zagrzebują się złamane umysły.

Zdarzają się jeszcze idioci, którzy zazdroszczą wariatom.

Szaleństwo i długie piesze spacery to okno z najrozleglejszym widokiem na ludzką naturę (…).

(…) zrozumiałem, że można było znajdować się w pomieszczeniu, za ścianami, zakratowanymi oknami i zamkami w drzwiach, w otoczeniu innych wariatów albo nawet być wciśniętym samotnie do izolatki, ale tak naprawdę przebywało się gdzie indziej. Prawdziwe otoczenie tworzyły wspomnienia, związki, wydarzenia, wszelkiego rodzaju niewidoczne siły. Czasem omamy. Czasem halucynacje. Pragnienia. Sny i nadzieje albo ambicje. Czasem gniew. To bardzo ważne: zawsze rozpoznawać, z czego wzniesione są prawdziwe mury.

Szaleńcy często działają bardzo logicznie.

Ludzie, którzy są szaleni rzadko zastanawiają się nad tym, czy są szaleni.

Wszyscy byliśmy ogłuszeni nudą. Było rzeczą niemożliwą uciec przed nią, przed jej nieustannym dudnieniem i migotaniem. Niczemu już się nie dziwię. Może ściana była także tylko ostatnią rozpaczliwą próbą jakiegoś umęczonego człowieka, który musiał wybuchnąć albo popaść w obłąkanie.