Cytaty o strachu

Odległość między człowiekiem a grozą jest tak niewielka, że sama w sobie budzi trwogę.

Nagły przestrach jest jak śmierć, która jeszcze się nam nie ukazała, jak zarys śmierci. Na pewien czas pozbawia człowieka głosu, spojrzenia, funkcji życiowych; przez chwilę nie oddychamy, nie możemy myśleć, nasze serce nie bije.* Na tym polega życie. (…) Że coś się zmienia.

Przerażenie jest bardzo szybkie. Jesteśmy w stanie przerazić się, zanim to sobie uświadomimy. Jeszcze nie wiemy dlaczego, a już nasze ręce drżą, twarz blednie, a żołądek kurczy się jak balon, z którego uchodzi powietrze.

Strach to w znacznej mierze wyobraźnia. (…) Jeżeli nie puścisz wodzy fantazji, ciemność i dźwięki nie będą nad tobą miały żadnej władzy.

Groza posiada punkt, z którego nie ma odwrotu.

Jest ścigana tylko przez własne wspomnienia. Straszliwie obawia się rzeczy, które od dawna są martwe. Czy w medycynie nie ma na to jakiejś nazwy? Stres pourazowy?

Jak zawsze, gdy czegoś gorąco pragnęła (albo się bała), nadejście oczekiwanego (albo napawającego strachem) wydarzenia oznaczało dla Elisy zmianę sytuacji i sposobu myślenia.

Ci, którzy nie zaznali takiego strachu, nie wiedzą, co to znaczy kogoś objąć, nawet jeśli kochają.

Ale strach nie kieruje się logiką… (…) Strach, który czuję, przewyższa mój wstyd…!

Odkryłem, że strach czyni mnie niebezpiecznym.Niebezpiecznym dla kogo? – Przez chwilę Ballesteros patrzył na niego bez słowa. – Nie wiem, może dla mnie samego. (…) Mój ojciec mawiał, że są sprawy, które zdarzają się tylko nielicznym, ale dotyczą wszystkich i wszyscy powinni na nie reagować.

Odgłosy dobiegające z ciemności są niebezpieczne.

Prawdziwa poezja to czysty horror.